Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 3049, sondan 3188. ayet; 26. sure ve bu surenin 117. ayetidir. Bu ayetin kelime sayisi 5, harf sayısı 16 ve toplam ebced değeri ise 1318 olarak hesaplanmıştır. Bu sure طسم hurufu mukatta harfleriyle başlamaktadır. Bu ayette ط (0) س (0) م (1) bulunuyor.
Kâle rabbi inne kavmî keżżebûn(i)
Nûh, şöyle dedi: “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı.”
Nûh, “Rabbim!” dedi, “Kavmim beni yalancılıkla suçluyor.
(Nuh, Rabbine yönelerek) “Rabbim! Kavmim beni yalanladı.
117,118. Nûh, “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı, benimle onların arasında sen hüküm ver! Beni ve beraberimdeki inananları kurtar!” dedi.
“Rabbim! Halkım beni yalanladı.” dedi.
(Hz.Nuh ise:) “Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı. (Davetimi ve tehditlerimi hesaba katmadı.) ”
Rabbim dedi, gerçekten de kavmim, yalanladı beni.
Bunun üzerine Nuh: ”Ey Rabbim!” dedi. “İşte kavmim beni yalanladı.
Nuh:
“Rabbim, kavmim beni yalancılıkla suçladı.” dedi.
(Nuh) dedi ki: "Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı.
Dedi ki: 'Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı.'
Nûh şöyle dedi: “- Rabbim! Gerçekten kavmim beni tekzib etti.
117, 118. Nuh: “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı. Benimle onlar arasında hükmünü ver. Beni ve benimle beraber inananları kurtar..” dedi.
Nuh dedi ki: «Tanrım! Beni kendi ulusum yalanlamıştır!
(Nuh,) şöyle yakardı: “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanlıyor.
117,118. Nuh: "Rabbim! Milletim beni yalanladı. Benimle onların arasında Sen hüküm ver. Beni ve beraberimdeki inananları kurtar" dedi.
Nuh: Rabbim! dedi, kavmim beni yalancılıkla suçladı.
Dedi ki, "Rabbim, halkım beni yalanladı."
Nuh: "Rabbim! dedi, kavmim beni yalancılıkla itham etti."
Yâ reb! dedi: anlaşıldı ki kavmım beni tekzib ettiler
(Nuuh): «Rabbim, dedi, hakıykat kavmim beni tekzîb etdi».
(Nûh ise şöyle) dedi: “Rabbim! Şübhesiz ki kavmim beni yalanladılar.”
Nuh” Rabbim! Kendi toplumum beni yalanladı.”
117, 118. Nuh dedi ki «— Yâ Rab! Kavmim beni yalancı saydılar, benimle onların arasında lâyıkıyle hükmet, beni de, benimle beraber mü/min olanları da kurtar».
De ki: “Rabbim! Şüphesiz kavmim beni yalanladı.”
Böyle devam eden uzun bir mücadelenin ardından Nuh, “Ey yüce Rabb’im!” diye yalvardı, “İşte görüyorsun, halkım beni yalanladı.”
Dedi ki: -“Rabbim! Benim kavmim, beni yalanladı”.
(Nuh): “Ey Rabbim! Toplumum beni yalanladı.” dedi.
[Bunun üzerine Nûh:] “Ey Rabbim!” dedi, “İşte kavmim beni yalanladı;
Nuh, “Rabbim” dedi. “İşte sonunda halkım beni yalanlamış bulunuyor. 54/9
“Rabbim!” dedi, “İşte, sonunda kavmim beni yalanlamış bulunuyor;
(Nûh aleyhisselâm) Dedi ki: «Ya Rabbi! Şüphe yok ki, kavmim beni tekzîp ettiler.»
117, 118. Nûh: “Ya Rabbî, dedi, halkım beni yalancı saydı. Artık benimle onlar arasındaki hükmünü Sen ver, beni ve beraberimdeki müminleri Sen halas eyle ya Rabbî! ” [54, 10-14]
(Nuh): "Rabbim, dedi, kavmim beni yalanladı."
“Rabbim, benim halkım beni yalancı yerine koyuyor.”
-Rabbim, kavmim beni yalanladı, dedi.
Nuh, “Rabbim,” dedi. “Kavmim beni yalanladı.
Nûh şöyle yakardı: "Rabbim, toplumun beni yalanladı."
eyitti nūḥ “iy çalabum! bayıķ ķavmum yalan duttılar beni.”
Nūḥ: Yā Rabbī, didi. Benüm ḳavmüm beni yalanladılar, didi.
(Nuh) dedi: “Ey Rəbbim! Həqiqətən, qövmüm məni təkzib etdi.
He said: My Lord! Lo! my own folk deny me.
He said: "O my Lord! truly my people have rejected me.