Muhammed Suresi 37. Ayet

Allah müminlerden itaat istiyor, âhiret saadetinden ibaret olan büyük ödülü de müminlerin servetlerine değil, itaatlerine, mümine yaraşan hayat tarzına veriyor. İslâm fıtrat dini olduğuna göre onun teklifleri de fıtrata uygun olacaktır. İnsan tabiatında mal sevgisi, servete bağlılık ve onu koruma arzusu vardır. Bu duygu ve arzulara rağmen müminlerden, âhiret saadeti ve Allah rızası için kesin olarak, bağlayıcı bir buyrukla servetlerinin tamamı istenseydi, bu emri yerine getirmede zorlanırlardı, itaatsizlikler olur, beşerî zaaflar kendini gösterirdi. Böyle yapılmadı, farz olan harcamalar ve vergiler dışında kalan ibadet maksatlı harcamalar (sadakalar, bağışlar) kişilerin tercihine bırakıldı. Bununla beraber dini, ırkı, bölgesi farklı da olsa bütün insanların yaşama hakkı bulunduğu, bu hakkın gerçekleşebilmesi için de her insanın yaşamak için muhtaç bulunduğu şeyleri elde etmiş olması gerektiği için cebrî ödemelerin (zekât, fitre, kefâret vb.) temel ihtiyaçları karşılamaması halinde müslümanların, ihtiyaç fazlası mallarından yine ödeme yapmaları –zarûreten– farz olur. “Yardım isteyenlere ve yoksullara mallarından belli bir pay ayırırlardı” meâlindeki âyetle, (Zâriyât 51:19) bir seferde Hz. Peygamber’in, çeşitli malları ve ihtiyaç maddelerini tek tek zikrederek, “Fazlası olan, ihtiyacı olana versin” deyince sahâbenin bu sözden, “ihtiyaç devam ettikçe fazlada haklarının bulunmadığı” sonucunu çıkarmaları da bu zaruret hükmünü desteklemektedir (Müslim, “Lukata”, 18).

1- Mallarınızı.  

6.Yahut: Bütün mallarınızı alır ve böylece sizi çıplak (malsız mülksüz) bırakırsa.  

 Âyet, malların tümünün istenmesi halinde belirecek cimrilik duygusunun, İslâm’a ve Hz. Peygamber’e kin besleme ölçüsüne kadar varacağına temas ederek, insanın mal karşısındaki psikolojik durumunu tahlil etmektedir.  

1 Bu âyet, “Eğer Allah, mallarınızın (tamamını) isteseydi ve sizi buna zorlasaydı, o zaman cimrilik ederdiniz ve bu da sizin kinlerinizi ortaya çıkarırdı.” şeklinde de tercüme edilebilir. Bu âyetten; Allah’ın, insanlara yükümlülükler koyarken güçlerini ve ihtiyaçlarını nasıl gözettiği çok iyi anlaşılmaktadır. Çünkü insanı yaratan Odur. O halde yarattıklarını en iyi bilen de Odur.  

[4582] Edğân için bkz: 29. âyet, not 34.  

(6) Mala olan sevginiz yüzünden, onu sizden isteyen Allah’a ve Resulüne karşı kin duyardınız.  

4862 Cf. 3:180. 4863 Complete self-sacrifice, if voluntarily offered, has a meaning: it means that the person's devotion is exclusively and completely for the Cause. But no law or rule can demand it. And a mere offer to kill yourself has no meaning. You should be ready to take risks to your life in fighting for the Cause, but you should aim at life, not death. If you live, you should be ready to place your substance and your acquisitions at the disposal of the Cause. But it is not reasonable to pauperise yourself and become a hanger-on for the Cause. Moreover, the inborn tendency to self-preservation in an average man would lead to concealment and miserliness if all were asked for the Cause, by Law, and there would further be a feeling of bitterness and rebellion.