Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 6029, sondan 208. ayet; 90. sure ve bu surenin 6. ayetidir. Bu ayetin kelime sayisi 4, harf sayısı 17 ve toplam ebced değeri ise 711 olarak hesaplanmıştır.
Yekûlu ehlektu mâlen lubedâ(n)
“Yığınla mal harcadım” diyor.
Tefsirlerde verilen bilgilere göre bu âyetler, malına mülküne güvenerek kendilerini yenilmez zanneden Mekke’nin şımarık ileri gelenleri hakkında inmiştir. Onlar, Hz. Peygamber’i de mutlaka yeneceklerini düşünüyorlardı. Bir yoruma göre 6. âyette bu uğurda yaptıkları harcamalar kendi ağızlarından aktarılmaktadır. Bu âyetle ilgili başka bir rivayet de şöyledir: Hâris b. Âmir isimli önde gelen bir Mekkeli, sözde müslüman olmakla birlikte sürekli günah işliyor, ardından durumu Resûlullah’a anlatıyor, o da günahlarının kefâreti için sadaka vermesini emrediyordu. Sonunda bu sözde müslüman “Muhammed’in dinine girdikten sonra kefâret ve sadaka vere vere elimde avucumda bir şey kalmadı” demişti. 7. âyette malını kötülük yolunda harcayanlara, Allah tarafından neyi nereye harcayacaklarının hesabının sorulacağı hatırlatılmaktadır.
(Övünerek) “Pek çok mal harcadım.” diyor.
6,7. “Pek çok mal harcadım” der, kimse onu görmedi mi sanıyor?
“Yığınlarca mal harcadım.” diyor.
O: "Yığınla mal tüketip-yok ettim" diye (hava atıp böbürleniyor).
Ben, birçok mal helak ettim der.
O inkârcı, Muhammed'e düşmanlık uğrunda çok mal harcadım diyor.
“Yığınla servet harcadım.” diyor.
Hz. Peygamber s.a.s.’in İslâm’ı tebliğini engellemek için harcamış olsa gerek.
"Ben yığınla mal telef ettim" diyor.
O: 'Yığınla mal tüketip-yok ettim' diyor.
Diyor ki, “- (Peygambere düşmanlık uğruna) yığın yığın mal harcadım.”
“Yığınlarca mal yitirdim” diyor.
«Çok mallar harcadım!» der
(O insan) “Ben, yığınla servet tükettim!” diyerek övünüp duruyor.
"Yığın yığın mal tüketmişimdir" diyor.
«Pek çok mal harcadım» diyor.
Bazı tefsirlere göre, âyette, müşriklerin Hz. Peygamber’e düşmanlık uğruna yaptıkları harcamalardan söz etmelerine işaret olunmaktadır.
(Övünerek) "Çok para harcadım," diyor.
Ben, yığın yığın mal yok ettim diyor.
Ben yığın yığın mal telef ettim diyor
Der ki: «Yığın yığın mal telef etdim».
(Övünerek:) “(İslâm düşmanlığı uğrunda) yığın yığın mal telef ettim!” diyor.
Diyor ki “Çok mal tüketip sarf ettim.”
O «— Peygamber aleyhinde [⁵] birçok para sarfettim» diyecek.
[5] Veya gösteriş olmak, iftihar etmek üzere.
O, “Yığınla mal tüketip yok ettim” diyor.
Zevk, eğlence ve gösteriş uğruna malını mülkünü israf etmekle övünerek, “Benbu yolda yığınla mal, servet harcadım!” diyor.
-“Yığınlarca mal tükettim” diyor.
Ve: “Ben, yığınla mal yok ettim.” diyor.1
1 Burada “sarf” yerine “ihlak” fiilinin kullanılması, onların harcamalarının boşa gittiğine işaret olabilir.
Övünüp duruyor: “Ben, yığınla servet tükettim!” 4
– Bir de kalkmış “Ben bu uğurda yığınla servet harcadım” diyor. 28/76...82, 39/49
(Dahası) “Ben (bu konuma gelmek için) kucak dolusu servet harcadım” mı diyor?[5731]
[5731] Ehlektu (helâk ettim); “gurur ve kibir için harcanan servet helâk edilmiştir” iması taşır.
Der ki: «Ben yığın yığın mal telef ettim.»
“Ben yığınla servet tükettim. ” diye övünüp durur.
(Gösteriş ve övünme için) "Ben birçok mal telef ettim" diyor.
“Yığınla mal harcadım” mı diyor.
[*] İçki üreten birine, Allah'ın içkiyi haram kıldığını söyleyince, "bunca bilgi birikimini, emeği ve yatırımı bırakamam" diyebilir. O zaman o kişi burada belirtilen şeyi söylemiş olur.
-Pek çok mal tüketmişimdir, diyor.
“Ben yığınla mal tükettim” diyor.
"Yığınlarla mal telef ettim!" diyor.
eydür “yitürdüm malı biribiri üzerine” ya'nį çoķ.
Eydür ki ben çoḳ māl giderdüm.
Və: Mən (Peyğəmbərlə düşmənçilik yolunda) xeyli mal-dövlət sərf etmişəm!” – deyir?
And he saith: I have destroyed vast wealth:
He may say (boastfully); Wealth have I squandered in abundance!(6135)*
6135 The man who feels no responsibility and thinks that he can do what he likes in life forgets his responsibility to Allah. He boasts of his wealth and scatters it about, thinking that he can thus purchase the support of the world. For a time he may. But a rude awakening must come soon, for he bases his hopes on unsubstantial things. Or if he spends his substance on self-indulgence, he is weakening himself and putting himself into snares that must destroy him.
