Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 6066, sondan 171. ayet; 92. sure ve bu surenin 8. ayetidir. Bu ayetin kelime sayisi 4, harf sayısı 16 ve toplam ebced değeri ise 2297 olarak hesaplanmıştır.
Ve emmâ men beḣile vestaġnâ
8,9,10. Fakat, kim cimrilik eder, kendini Allah’a muhtaç görmez ve en güzel sözü (kelime-i tevhidi) yalanlarsa, biz de onu en zor olana kolayca iletiriz.
Cimrilik edip kendisiyle yetinen, yani kendi gücüne ve elindekilere güvenip Allah karşısında bile kendisini ihtiyaçsız görecek kadar kibirde ileri giden kişinin zora sokulmasından söz edilirken “en zor” anlamına gelen usrâ kelimesi kullanılmıştır. Bu sebeple cümle genellikle “Biz onu en zora hazırlarız” şeklinde anlaşılmıştır. Allah’ın kulunu zor olana hazırlamasından maksat da kulun, Allah ve resulünün gösterdiği yolu kabul etmeyerek yanlışlarda ısrar etmesi, bu sûre bağlamında ise cimriliğini sürdürmesi neticesinde Allah’ın ondan hidayet ve yardımını çekmesi, onu kendi haline bırakmasıdır. Bu ise insan için en büyük mahrumiyettir. Çünkü bu şekilde kendi başına kalan kul helâl haram demeden nefsânî arzularını tatmine çalışır; kötülük yapmak, günah işlemek ona kolay gelir, bunlardan zevk alır. Sonunda da cehennemi boylar; dünyada cimrilik edip biriktirmiş olduğu servetini orada fidye olarak verip cehennem azabından kurtulmak ister ama bu da mümkün olmaz (bk. Mâide
5:36; Meâric
70:11-16).
Kim de cimrilik ederse, (kendini) zengin (yeterli) görürse,
8,9,10,11. Ama cimrilik edip kendini ihtiyaçsız, yeterli gören ve güzeli yalanlayana da, zorluklara uğramasını kolaylaştırırız. Cehenneme yuvarlandığı zaman malı ona hiçbir yarar sağlamaz.[768]
[768] İyi ve kötü iki insan tipinin sonları hakkında bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XXI, 171-177.
Fakat kim cimrilik eder de kendisini müstağni¹ görürse,
1- Kendisini yeterli gören, büyüklenen, kibirlenen.
"Fakat her kim de cimrilik ve bencillik ederek (ilim, servet ve şöhretine güvenerek) kendisini (Hakk davadan ve hayırlı çağrıdan) müstağni sayarak (hizmete ve teslimiyete ihtiyaç duymazsa),
Ve ama kim nekeslik etti ve zenginleşmeyi dilediyse.
Sizden her kim de malını başkaları için harcamayıp cimrilik eder ve kendi kendine yeterli olduğunu zannedip Allah'a ibadet ve sığınma ihtiyacı duymazsa,
Ama cimrilik edene, mâlî mükellefiyetleri yerine getirmeyene; kelime-i tevhide ve Allah yolunda karşılıksız harcamanın mükâfat ve sevabına, vahyin, Kur'ân'ın rehberliğine ihtiyacı olmadığını, gücü, imkânları ve kabiliyetleriyle yeterli donanıma sahip olduğunu ileri sürene de kolaylaştıracağız.
Ama kim cimrilik eder ve kendini (Allah'ın vereceği karşılıktan) müstağni görürse,
Kim de cimrilik eder, kendini müstağni görürse,
Fakat kim cimrilik eder (dünya malına razı olur, Allah'ına) ihtiyaç göstermez,
Amma cimrilik eden, (hakka) muhtaç olmadığını hisseden,
Cimrilik eyliyeni, Tanrıdan yüz döneni
Fakat kim cimrilik eder, kendini zengin görüp Allah'a muhtaç görmezse,
8,9,10. Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.
8, 9, 10, 11. Kim cimrilik eder, kendini müstağni sayar, en güzeli de yalanlarsa, biz de onu en zora hazırlarız. Düştüğü zaman da malı kendisine hiç fayda vermez.
Fakat, kim cimrilik edip zenginlik taslar,
Kim de cimrilik eder ve kendini hiçbir şeye ihtiyacı kalmamış görür.
Ve amma her kim bahıllık eder ve istiğna gösterir
Amma kim cimrilik eder, kendisini müstağnî görür,
8,9,10. Ama kim cimrilik eder ve kendini (Allah'ın sevâbına) muhtaç görmezse, ve o en güzel olanı yalanlarsa, onu da en zor olana (Cehenneme) muvaffak kılarız!
Cimrilik edip, kendini yeterli derecede ihtiyaçsız, zengin görene,
Cimri olan, kendisini müstağni gören,
Kim de cimrilik eder, kendini müstağni görürse.
Fakat her kim de cimrilik eder, aptalca bir gurura kapılarak kendisini —Allah’ın yol göstericiliği de dahil— her türlü ihtiyacın üstünde görür,
Ne olursa olsun, kim de cimrilik ettiyse; kendisini müstağnî / ihtiyaçsız / yeterli gördüyse;
Kim de cimrilik eder ve kendi kendine yeterli olduğunu zannederse,
Cimrilik yapana ve kendi-kendine yeterli olduğunu zannedene 5 ,
Ama kim de cimrilik eder ve kendini Allah’a muhtaç kabul etmezse. 28/76…82, 96/6...8
Sözgelimi; kim de cimrilik yapar ve kendi kendine yettiğini zanneder,
Amma kim cimrilikte bulundu ve istiğna gösterdi ise,
Cimri davranan, bir de kendini güçlü sanıp Allah'tan müstağni gören,
Kim de cimrilik eder, kendini zengin (ve kendine yeterli) görürse,
Kim de cimrilik eder ve çekinme ihtiyacı duymaz,
Kim de cimrilik eder ve kendini ihtiyaçsız görürse..
Kim cimrilik eder ve kendisini Allah'a muhtaç görmezse,
Ama kim cimriliğe sapar ve kendisini tüm ihtiyaçların üstünde görür,
8-10. daħı ammā ol kim çıġan oldı daħı ḥācetsüz oldı daħı yalan duttı görklüyi geñez eyleyevüz aña śarpı ya'nį ma'śįyet.
Ve ammā ol kişi baḫīllıḳ eyledi ve İslāmdan ġanī oldı.
Amma kim (malını Allah yolunda xərcləməyə) xəsislik etsə, (mal-dövlətinə güvənib Allaha) möhtac olmadığını sansa,
But as for him who hoardeth and deemeth himself independent,
But he who is a greedy miser and thinks himself selfsufficient,