Ebû Bekir b. Muhammed b. Amr b. Hazm

Ebû Bekir b. Hazm diye tanınan Ebû Bekir b. Muhammed, Ensâr'ın Hazrec koluna mensup Medineli bir âlimdir; künyesinin Ebû Muhammed olduğu da nakledilir. Dedesi Amr b. Hazm, Hz. Peygamber'in öğretmen ve zekât memuru olarak Necran'a gönderdiği sahâbîdir. Yaklaşık h. 36 / m. 656 yılında doğduğu tahmin edilir.

Fıkıh bilgisini Hz. Osman'ın oğlu Ebân'dan aldı. Teyzesi Amre bint Abdurrahman başta olmak üzere dönemin tanınmış âlimlerinden hadis rivayet etti. Oğulları Abdullah ile Muhammed ve Evzâî gibi muhaddisler ondan hadis nakletti. Güvenilir bir râvi ve örnek bir idareci olarak övülmüştür.

Süleyman b. Abdülmelik onu h. 96 / m. 715 yılında Medine'ye vali ve kadı olarak atadı; valiliği beş yıl kadar sürdü, kadılık görevini ise h. 118 yılına kadar sürdürdü. Halife Ömer b. Abdülazîz, hadislerin derlenmesiyle ilgili meşhur emriyle ondan Hz. Peygamber'in hadislerini ve sünnetlerini, özellikle Amre ile Kâsım b. Muhammed'in rivayetlerini araştırıp yazıya geçirmesini istedi. Bu sebeple hadislerin resmî tedvininde öncü isimlerden sayılır. Vefatı için h. 100, 110, 117 ve 120 yılları zikredilir; kadılığı h. 118'e kadar sürdüğünden h. 120 / m. 738 rivayeti ağırlık kazanır.