

Ahmed Davudoğlu açıklaması: Bu hadisi Buhâri «Kitâbu'l-Itk» ve «Kitâbu'I-Meğazi»'de tahric etmiştir. Ebû Zür'a'nın rivayetine göre, Hz. Ebû Hureyre: «Benim için kabilelerden bunlar kadar hoşlanmadığım bir kavm yoktu. Ama artık onları sevdim.» demiştir. Bunun sebebi câhiliyyet devrinde kabilelerinin birbirlerine düşman olmalarıdır. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), Beni Temim hakkında üç şey söylemiştir. Bunlardan birincisi Deccal'la en şiddetli bir surette onların harb edeceklerini haber vermesi; ikincisi zekâtları hakkında : «Bunlar bizim kavmimizin sadakalarıdır» buyurması; üçüncüsü de Hz. Âişe'nin elinde bulunan esir cariyenin İsmail (Aleyhisselâm) sülâesinden olduğunu söyleyerek azadını emir buyurmasıdir. Sadakaları hakkında : «Bizim kavmimizin...» tâbirini kullanması Beni Temim, İlyas b. Mudardâ Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in nesebiyle birleştiği içindir. Hz. Âişe'nin elinde bulunan kadının ismi malûm değildir. Bu husûsdaki rivayetler muhteliftir. Bir rivayette «Sebiyye» yerine «Neşeme» denilmiştir. Neşeme, insan demektir. Tabarâni'nin rivayetine göre Hz. Âişe: «Yâ Nebiyyellah, ben İsmail (Aleyhisselâm) sülâlesinden bir köle âzâd etmeyi adadım.» demiş. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Sabret de yarın Beni Ahber'ın ganimetleri gelsin!» buyurmuş. Ertesi gün Beni Anber'ın ganimeti gelince ona Rudeyh, Zübeyb, Zühay ve Semûra namlarında dört köle vermiş; kölelerin başlarını meshederek bereket duasında bulunmuş ve bunların Hz. İsmail neslinden olduğunu bildirmiş. Zehebi'nin beyânına göre Hz. Âişe bunlardan Rudeyh'i azad etmiştir.

Zincir sözün kaynağından musannife doğru sıralanmıştır: 1 = sözü söyleyen/ilk aktaran, sonrakiler onu sırayla nakledenler, en altta eseri derleyen Müslim. Râviye tıklayınca aynı râvinin geçtiği tüm hadisler listelenir; parantezdeki sayı râvinin sitedeki hadis kitaplarında geçtiği hadis sayısıdır.