Bakara Suresi 270. Ayet

“Samimi yardımcıları olmayan zalimler”den maksat, özellikle yoksullara ilgi göstermeyen, ihtiyaç sahiplerine yardımcı olmayan, servetin sahipleri üzerine borç, ihtiyaç sahiplerine hak olan zekât, nafaka ve sadakayı onlardan esirgeyen kimselerdir. Kur’an dilinde zalimin mânalarından biri de haksızlık eden, borcunu ödemeyendir. Böyle kimselerin yakın çevrelerinde bulunanlar bile onlardan memnun olmazlar, onlardaki haklarını zorla veya gizlice almaya çalışırlar (adak hakkında bilgi için bk. Hac 22:29).

Yüce Allah en iyi şeylerin infak edilmesi (verilmesi) gerektiğine, şeytanın fakirlik vaadine karşılık Allah’ın af ve daha bol nimet vereceği hakikatlerine dair bilgiler verdikten sonra, konuyu infakla ve adakla sürdürmekte, haksızlık edenlerin mahşerde yardımcılarının bulunmayacağına getirmektedir.  

1-İnsanın yaşayabilmesi için gerekli olan şey, yapılan yardım. 2- Bağışlamak.  

1 Adak (Nezir): Bir Müslümanın, Allahu Teâlâ’ya ibâdet maksadıyla mükellef olmadığı halde mubah olan bir işi ibadet kastı ile yapmaya söz vermesi demektir. Adak; şeriatin değil, mükellefin kendi nefsine vacib kıldığı amellerdir. Allah rızası için yapılan adaklar Allah katında geçerlidir. (Allah rızası için oruç tutmak, sadaka vermek, Kur'an okumak ve namaz kılmayı adamak gibi.) Kur’an-ı Kerim’de verilen adak örneklerinin tamamı böyle, yani sadece Allah’ın rızasını kazanmak içindir. Sırf dünyevî bir maksat uğruna yapılan “Falan işim olursa şu kadar oruç tutacağım”, demek gibi yapılan adaklar geçerli değildir. Adak, yemin keffâretinde olduğu gibi yerine getirilmesi kişinin İslâmî hükümlere olan sadakatine bağlıdır. Böyle bir adağı yaptıktan sonra onu yerine getirmemesi halinde İslâm Devleti ibâdeti ihmal ettiğinden dolayı onu bu konuda zorlayamaz. Adayanın Müslüman, akıllı ve bâliğ olması gerekir. Adanan ibâdetin o anda veya gelecekte yapılması farz olan bir ibâdet olmaması (Meselâ: Allah rızası için Ramazan'da oruç tutacağım, gibi adaklar geçerli değildir.) Adanan şeyin, günah özelliği taşıyan türden olmaması, adanan şeyin yerine getirilmesi mümkün olmayan bir şey olmaması adakların şartlarındandır. Eğer adanılan şey kurban ise, o kurbanın etinden onu adayan kimse ile usûl ve füru’u yiyemez. Kurbanın eti fakirlere tasadduk edilir. Şayet yerlerse yedikleri miktarın değerini fakirlere vermeleri gerekir. Bk. (Âlu İmrân: 35, Meryem: 26, Hacc: 29, Ahzab: 23, Saffat: 107, Saf: 2)  

[511] Böyle bir muhakeme yeteneğine sahip olabilmek için, öncelikle insan-Allah ilişkilerinin sağlıklı olması gerekmektedir. [512] Allah’ın, sadece açıkladıklarını değil gizlediklerini de, sadece yaptıklarını değil duyup düşündüklerini de, sadece eylemlerini değil o eyleme kaynak olan niyetlerini de bildiğine olan kesin inanç, insan için en büyük iç zenginlik olan muhakeme yeteneğinin kaynağıdır. Böylesine yakın bir Allah’a yakîn bir iman duymayan biri, ölçüp biçerken yanlış ölçüp biçecektir. Bu inanca sahip olamayan, kendi iç zenginliği demeye gelen hikmetten mahrum kalacak, bu da kişinin kendi kendisine kötülük etmesi anlamına gelecektir.