And olsun GÜNEŞ’e, onun parıltısına!
Onu açıp gösterdiği zaman Gündüz’e!
Sarıp örttüğü zaman Gece’ye!
Yer’e ve onu yayıp döşeyene / döndürene / yuvarlayana!
Nefse ve onu tesviye edene!
Derken, fücurunu / kötülüğünü ve takvâsını / sakınıp korunmasını ona ilham edene!
Kesinlikle kurtuldu onu arındıran kimse!
Onu kötülüğe gömen kimse boşa düştü / mahvoldu.
Azgınlığı sebebiyle Semûd yalanladı.
Hani, o vakit en eşkiyası ileri atıldı.
Allah’ın rasûlü onlara: -“Allah’ın devesine ve (devenin) su hakkına riayet edin!” dedi.
Derken, onu yalanladılar; deveyi kestiler. Günahları sebebiyle rabb’leri onları kırıp geçirdi; orayı tesviye etti / düzledi.
Bunun akıbetinden / sonucundan korkmaz.