50. Kaf Suresi Meali

Mealci Seç :

KAF! Bu şanlı Kuran önemlidir.

Bunları asıl şaşırtan içlerinden bir uyarıcının gelmesidir. Ayetleri görmezlikten gelenler (kafirler): "Bu şaşılacak bir şey” dediler.

“Ölüp toprak haline geldikten sonra tekrar geri dönmek, öyle mi? Uzak bir ihtimal."

Toprağın onlardan neyi eksilttiğini iyi biliriz. Bizde her şeyi saklayan bir defter vardır.

Hayır! Kendilerine gelen bu gerçek karşısında yalan söylediler; tam bir tereddüt içindeler.

Üstlerindeki göğe bakmazlar mı, nasıl yükseltmişiz ve nasıl süslemişiz. Onda çatlaklıklar yoktur.

Yeryüzünü de yayıp uzattık, oturaklı dağları içine kazık gibi çaktık. Orayı güzelleştiren her bitkinin erkeğini de dişisini de bitirdik.

Gerçeği göstersin[1], O’na yönelen her kul için doğru bilgi (zikir) kaynağı olsun[2] diye.

Gökten bereketli bir su indirerek onunla bahçeler ve biçilecek daneli bitkiler bitirdik.

Tomurcuklu salkımlarıyla boy atmış hurma ağaçları da bitirdik.

Bunları, kullarımıza rızık olsun diye yaptık. O su ile ölü bir yeri canlandırdık. Tekrar diriliş de böyle olacaktır.

Bunlardan önce Nuh halkı, Ress’liler ve Semud da yalana sarıldı

Ad halkı, Firavun ve Lut’un kardeşleri de öyleydi.

Eykeliler ile Tubba halkı da aynısını yaptı. Bunların hepsi elçilerini yalanladı ve tehdit edildikleri cezayı hak ettiler.

İlk yaratma bizi yormuş mu? Aslında onlar, yeniden yaratılış konusunu kapatmaya çalışıyorlar.

İnsanı biz yarattık; içinden neler geçtiğini biliriz. Biz ona sinir uçlarından da yakınız.

Oturan iki alıcı, (bütün yaptıklarını) sağından ve solundan alırken,

Ağzından çıkan her sözü kaydeden bir gözcü yanında bekler.

Ölüm sarhoşluğu, o gerçeği (ölümü) getirir; işte kaçıp durduğun şey!

Sura üflenir; işte bu tehdit edildiğin gündür.

Herkes yanında, biri rehber diğeri şahit (kaydı tutan), iki melekle gelir.

(Ona denir ki:) “Bunu hesaba katmıyordun; perdeni açtık; artık bugün gözün keskindir.”

Beraberinde olan (ve kaydı tutan melek) der ki “İşte bendeki tüm kayıtlar!.”

(Onlara:) Ayetleri görmezlikte direnen bütün inatçıları cehenneme atın (denir).

Atın o iyiliğe engel olup duranı; saldırgan(aşırılık yapan) ve şüphe içinde olanı.

Allah ile beraber başka bir ilâh oluşturanı ise en ağır azaba atın.

Beraberinde olan (suç ortağı) der ki: "Rabbimiz! Onu ben azdırmadım, ama o derin bir sapıklıktaydı".

Allah der ki "Huzurumda çekişmeyin; size bu tehdidi önceden yapmıştım.

Benim katımda, verilmiş bir söz başka bir sözle değiştirilmez; kullarıma asla haksızlık yapmam.”

O gün cehenneme: "Doldun mu?" deriz, o da "Daha mı var!" der.

Allah’tan çekinerek kendini korumuş olanlara uzak olmayan Cennet ise yaklaştırılır.

Hep doğruya yönelen ve kendini koruyanlara verilen söz, işte budur.

(Bu ödül) İçten içe Rahman’dan korkan ve O’na bağlı bir kalp ile gelenleredir.

Haydi, oraya esenlik ve güven (selamet) içinde girin. Bu, ölümsüzlüğün başladığı gündür.

Orada beğendikleri her şey onlarındır; Yanımızda daha neler neler var.

Onlardan önce, daha üstün vurucu güce sahip nicelerini etkisizleştirdik (gücünü kırdık). Ülkelerinde kazmadık yer bırakmamışlardı. Onlardan geriye kalan var mı?

Bunda, kalp sahibi olan veya gidip (oraları bizzat) görerek anlatılanları dinleyen birinin aklından çıkmayacak bilgiler vardır.

Gökleri, yeri ve ikisinin arasında bulunanları tam altı günde (altı evrede) yarattık; Bize bir sıkıntısı olmadı.

Ne derlerse desinler sen sabret. Güneş doğmadan önce (akşam, yatsı ve sabah vakitlerinde) bir de batmadan önce (öğle ve ikindi vakitlerinde), her şeyi güzel yaptığından dolayı Rabbine (Sahibine) ibadet et.

Gecenin bir bölümünde ve secdelerin ardında da ibadet et (kulluk etmeye devam et).

O çağrıcının yakın bir yerden sesleneceği gün neler olacağına kulak ver.

O gün o dehşetli sesi, bütün gerçekliği ile duyarlar. İşte o gün, (topraktan) çıkış günüdür.

Hayat veren ve öldüren Biziz; dönüşünüz de Bizedir.

O gün yer hızla çatlayıp onları dışarı atar. Bu, bizim için kolay bir toplamadır.

Biz onların ne dediğini iyi biliriz. Sen üstlerinde bir zorba değilsin; tehdidimden korkanları Kur’an ile bilgilendir.