çoķ oldı ħayrı anuñ kim indürdi ķur’ān’ı ķulı üzere tā ola 'ālemlere ķorķıdıcı.
[191b] ol kim anuñdur gökler pādişāhlıġı daħı yirüñ. daħı ŧutmadı oġul ķız daħı olmadı anuñ ortaġı pādişāhlıķ içinde. daħı yarattı her neseneyi pes endāzeledi endāze eylemek.
daħı ŧuttılar ya'nį kāfirler andan ayruķ Tañrılar yaratmazlar neşene daħı anlar yaradılınurlar. daħı mālik olmazlar nefsleri içün ziyāna ne daħı aśśıya. daħı mālik olmazlar ölüme ne daħı dirliġe ne daħı girü dirilmeġe.
daħı eyitti anlar kim kāfir oldılar “uşbu ya'nį ķur’ān illā yalan baġladı anı daħı arķa virdi aña anuñ üzere daħı ayruķ ķavumlar.” pes bayıķ geldiler küfre daħı buḥtāna.
daħı eyittiler kāfirler “ilergilerüñ meŝeleridür yazındı muḥammed anı pes ol oķınur anuñ üzere irte daħı gice.”
eyit: “indürdi anı ol kim bilür ġaybı göklerde daħı yirde.” bayıķ ol oldı yarlıġayıcı raḥmet ķılıcı.
daħı eyittiler “nedür işbu yalavaç yir ŧa'amı daħı yürir bāzārlarda! nişe indürilmedi andın yaña firişte ola-dı anuñ-ile ķorķıdıcı?”
“yā bıraġıla-y-ıdı andın yaña genc yā oladı anuñ bostanı yiyedi andan?” daħı eyitti žālimler “uymazsız illā bir ere bügülenmiş.”
baķ nite urdılar senüñ içün meŝeller pes azdılar pes güçleri yitmez yola.
çoķ ħayırlu oldı [192a] ol kim eger diler-ise eyleye senüñ içün yigrek andan uçmaķlar aķar altından ırmaķlar daħı eyleye senüñ içün köşkler.
belki yalan duttılar ķıyāmetı daħı yaraķladuķ aña kim yalan duttı ķıyāmetı yalıñlu od.
ķaçan kim göre od anları ıraķ yirden ya'nį yüz yıllıķ yoldan işideler anuñ ķaķımaġıla ķaynamaġın daħı kükremegin.
daħı ķaçan kim bıraġınalar andan bir yire ŧar baġlanmışlarken ķıġıralar anda helāklıķ! diyü.
“ķıġırmañ bugün helāklıķ diyü bir gez daħı ķıġıruñ helāklıķ diyü çoķ.”
eyit “ay şol mı yigrekdür ya'nį ŧamu yā ebedlik uçmaġı ol kim va'de virinildi şaķınıcılar?” oldı uçmaķ anlara yanud daħı dönecek yir.
anlaruñdur anda anı kim dilerler ebed ķalıcılar iken. oldı çalabuñ üzere va'de eylemek dilenmiş.
daħı ol gün kim dirürevüz anları daħı anı kim ŧaparlar Tañrı’dan ayruķ pes eyide Tañrı “ay siz mi azdurduñuz ķullarımı uşbunları yā anlar mı azdılar yoldan?”
eyittiler “arılıġuñ senüñ olmadı yarar bize kim dutavuz senden ayruķ arķa viriciler velįkin gönendürdüñ anları daħı atalarını tā unıttılar ķur’ān’ı daħı oldılar helāk olmış ķavumlar.”
pes bayıķ yalan duttılar sizi söyledügüñüz ile [192b] güclerümüz döndürmeġe ya'nį 'aźābı ne daħı virmege. daħı her kim şirk getürür-ise sizden ŧaduravuz aña ulu 'aźābı.
daħı viribimedük senden ilerü mürsellerden ya'nį vaḥy gelinmiş peyġamberlerden illā bayıķ anlar yirler-idi ŧa'amı daħı yürirlerdi bazarlarda. daħı eyledük bir niceñüzi bir niceñüze śınamaķ iy śabr eyler misiz? daħı oldı çalabuñ görici.
daħı eyitti anlar kim ummazlar ya'nį ķorķmazlar görmekligümüzi “nişe inmedi üzerümüze firişteler yā nişe görmeyevüz çalabumuzı?” bayıķ kibr eylediler gendü nefsleri içinde daħı ḥaddan geçdiler ḥaddan geçmek ulu.
ol gün kim göreler firişteleri muştılamaķ yoķdur ol gün kāfirlere daħı eyideler firişteler “ḥaramdur ḥaram olınmışdur.
daħı ķaśd eyledük işledüklerindin yaña işden pes eyledük anı ŧoz ŧaġılmış.
uçmaķ işleri ol gün yigrekdür ŧuraķ yirindin yaña daħı görklürekdür dinlenecek yirdin yaña.
daħı ol gün kim yarıla gök bulud-ıla daħı indürile firişteler indürmeklık.
pādişāhlıķ ol gün ḥaķ rahmān'uñdur daħı oldı gün kāfirler üzere śarp.
daħı ol gün kim ıśıra kāfir iki elini eyide “iy keşki ben dutmışmıssam yalavaç ile ya'nį muḥammed yol!”
“iy [193a] vāveyli keşki ben ŧutmamış-mışsam fülānı dost!”
“bayıķ azdurdı beni ķur’ān’dan andan śoñra kim geldi baña. daħı oldı şeyŧān ādemiyı terk eyleyici.”
daħı eyitti yalavaç “iy çalabum! bayıķ ķavmum duttılar uşbu ķur’ān’ı terk olınmış.”
daħı ancılayın eyledük her peyġambere düşmān müşriķlerden. daħı ŧap oldı çalabun yol gösterici daħı yardım idici.
daħı eyitti anlar kim kāfir oldılar “nişe indürilmedi anuñ üzere ķur’ān bir uġurdan?” andayuķ tā dölendürevüz anuñ-ile göñlüni. daħı beyān eyledük anı beyān eylemek.
daħı getürmeyeler illā kim bir meŝel illā kim getürdük saña ḥaķķı daħı görklürek beyān eylemekdin yaña.
anlar kim ķoparmalar yirden yüzleri üzere cehenneme degin anlar yavuzıraķdur yirdin yaña daħı azġunıraķdur yoldın yaña.
daħı bayıķ virdük mūsā’ya tevrįt’i daħı eyledük anuñ-ile ķarındaşın hārūn’ı arķa virici.
pes eyittük; “varuñ ķavumdın yaña anlar kim yalan duttılar āyetlerümüzi.” helāk eyledük anları helāk eylemek.
daħı nūḥ ķavmın ol vaķt kim yalan duttılar yalavaçları boġduķ śuda anları daħı eyledük anları ādemįlere nişān. daħı yaraķladuķ žālimlere 'aźāb aġrıdıcı.
[193b] daħı 'ād ķavmın ya'nį helāk eyledük daħı ŝemūd’i daħı res ķuyusı işlerini daħı bölükler anuñ arasında çoķ.
daħı dükeline beyān eyledük aña meŝelleri daħı dükelini helāk eyledük helāk eylemek.
daħı bayıķ geldiler köye kim yaġnıldı yavuzlıķ yaġmurı degül mi-di anlar gördiler anı belki oldılar ümid dutmazlar yā ķorķmazlar girü ķopmaġı.
daħı ķaçan kim gördiler seni dutmazlar seni illā yañśuya “ay uşbu mıdur ol kim viribidi Tañrı yalavaç?”
“bayıķ yaķın oldı-y-ıdı muḥammed azdura bizi Tañrılarumuzdan. eger degül misse śabr eyleye-y-idük anuñ üzere.” daħı tįz ola kim bileler ol vaķt kim göreler 'aźābı kimdür azġunıraķ yoldın yaña.
iy gördüñ mi anı kim duttı Tañrı’sın nefsi dilegin? ay sen olmıśın anuñ üzere śaķlayıcı?
yā śanur mısın bayıķ eyregi anlaruñ işidürler yā anlarlar? degül anlar illā yılķılar gibi belki anlar azġunıraķdur yoldın yaña.
ay baķmaduñ mı çalabuñ dapa nite dartdı gölgeyi? daħı eger dilese eyleye- y- idi anı hemįşe ŧurur. andan eyledük güneşi anuñ üzere yol gösterici.
andan alduķ anı ya'nį gölgeyi bizdin yaña almaķlıķ azın azın.
daħı ol oldur kim eyledi size giceyi ŧon daħı uyķuyı dinlenmeklıķ daħı eyledi gündüzi dagılmaķ.
[194a] daħı ol oldur kim viribidi yilleri ŧaġırıcılar yaġmurı raḥmeti ileyince ya'nį yaġmur ileyince. daħı indürdük gökden śu arı arıdıcı.
tā dirildevüz anuñ-ile ölmiş iki daħı śuvaravuz anuñ-ile andan kim yarat(t)uķ yılķılar daħı ādemįler çoķ.
daħı bayıķ ŧaġıdduķ anı aralarında tā endįşe eyleyeler pes onamadı ādemįlerüñ eyregi illā inanmamaķlıġa.
daħı eger dilesedük viribiye-y-idük her bir köyde ķorķudıcı.
pes virme kāfirlere daħı çalış eyle anlaruñ-ıla ķur’ān-ıla çalış eylemek ulu.
daħı ol oldur kim ķarışdurdı iki deñizi ya uşbu ŧatlu ħoşdur daħı uşbu ŧuzlu acıdur. daħı eyledi ikisinüñ arasında perde daħı ḥarām ḥarām olınmış.
daħı ol oldur kim yarattı śudan ya'nį menį ādemį pes eyledük anı neseb issi daħı düñürlıķ issi. daħı oldı çalabuñ güci yiter.
daħı ŧaparlar Tañrı’dan ayruġa aña kim aśśı degürmez anlara ne daħı ziyān degürür anlara. daħı oldı kāfir çalabı’sı üzere arķa virici ya'nį şeyŧāna
daħı viribimedük seni illā muştılayıcı daħı ķorķıdıcı.
eyit: “dilemezin sizden anuñ üzere hįç giri illā anı kim diledi kim duta çalabı’sındın yaña yol.”
daħı tevekkül eyle ol diri üzere kim ölmez daħı tesbįḥ eyle ögmekligi-y-ile. [194b] daħı ŧapdur Tañrı ķullarınuñ yazuķlarını bilici.
ol kim yarattı gökleri daħı yiri daħı anı kim ol ikinüñ arasındadur altı günler içinde. andan ķaśd eyledi 'arş üzere ya'nį yaratmaġa raḥmān. śorgıl anı bilüre.
daħı ķaçan eyidildi anlara “secde eyleñ raḥmān’a” eyittiler “nedür raḥmān? iy secde mi eyleyelüm aña kim buyurursın bize?” daħı arturdı anlara ürkmek.
çoķ ħayırlu oldı ol kim eyledi göklerde burçlar ya'nį on iki daħı eyledi anda çıraķ ya'nį gün daħı ay rūşan eyleyici.
daħı ol oldur kim eyledi giceyi daħı gündüzi biribiri ardınca gelici aña kim diledi kim endįşe eyleye yā diledi şükr eylemek.
daħı raḥmān ķulları anlar kim yürirler yir üzere döleklig-ile daħı ķaçan kim söyleşdi anlaruñ-ıla cāhiller eyittiler “selām olsun!”.
daħı anlar kim gice eylerler çalabı’larına secde eyleyiciler daħı ŧurıcılar iken.
daħı anlar kim eydürler “iy çalabumuz! döndür bizden cehennem 'aźābın bayıķ anuñ 'aźābı oldı hemįşe.”
“bayıķ ol yavuzdur ķarar dutacaķ yirdin yaña daħı ŧuracaķ yirdin yaña.”
daħı anlar kim ķaçan nafaķa eylediler isrāf eylemediler daħı ķatı dutmadılar daħı oldı anuñ arasında orta.
daħı anlar kim olamazlar Tañrı-y-ıla ayruķ Tañrı [195a] daħı depelemezler nefsi kim ḥarām eyldi Tañrı illā ḥaķk-ıla daħı zinā eylemezler. daħı her kim eyler ise anı göre cezāsını.
ikilene aña 'aźāb ķıyāmet güni daħı dāyım ķala anuñ içinde ħor olmış.
illā ol kim tevbe eyledi daħı įmān getürdi daħı işledi eyü iş pes anlar degşüre Tañrı yavuzlıķlarını eylüklere daħı oldı Tañrı yarlıġayıcı raḥmet ķılıcı.
daħı her kim tevbe eyledi daħı işledi eyü iş pes bayıķ ol döne Tañrı’dın yaña dönmeklıķ.
daħı anlar kim ḥāżır olmazlar şirke yā yalaña daħı ķaçan kim geçdiler ma'śįyetlere geçdiler ulular iken.
daħı anlar kim ķaçan ögütlendiler çalabı’ları āyetleri-ile düşmediler anuñ üzere śaġırlarken daħı gözsüzlerken.
daħı anlar kim eydürler “iy çalabumuz! baġışla bize 'avratlarumuzdan daħı oġlanlarumuzdan gözler aydınlıġı daħı eyle biri şaķınıcılar içün uyası gişi.”
anlar yanud virinileler köşk śabr eyledükleri-y-içün daħı göstermeler yā degirineler anda selām virmek daħı selām olmaġını.
ebed ķalıcılarken anuñ içinde görklü oldı ķarar dutacaķ yirdin yaña.
eyit: “ne eyleye-y-idi size çalabum eger degül misse sizi oķıduġı? ya'nį islām’a. pes bayıķ yalan duttunuz pes tįz ola 'aźāb lāzım.”