Naṣīḥat eyesi Ḳur’ān ḥaḳḳı‐çun.
Bel ki kāfirler tekebbürlik içindedür ve muḫālefet içindedürler nebīye.
Niçe ḳavmi helāk itdük kendülerden burun. Pes nidā itdiler istiġfār idüp,istiġfār özlerine yaramaduġı vaḳtda ki ‘aẕābdan ḳurtulmaġa ḳaçacaḳ yir ḳal‐maduġı vaḳtda.
Daḫı ‘aceblediler özlerine nebī geldügini özlerinden, ya‘nīādemīlerden. Daḫı kāfirler eyitdi: Bu kişi yalancı cāẕūdur, didiler.
Çoḳ ma‘būdları, ma‘būd mı eyledi? Bu ‘acāyib nesne‐ dür, didiler.
Daḫı gitdi yüz çevürüp. Anlaruñ uluları eyitdiler: Yürüñüz, ṣabr idüñüzma‘būdlaruñuz ‘ibādetine. Taḥḳīḳ bu bir nesnedür reyb‐i zamānda.
Biz bunı işitmedük āḫir milletler‐ de. Bu degüldür, illā yalan söz.
Anuñ üstine mi indi Ḳur’ān bizüm ortamuzda? dirler. Bel ki anlar şekiçindedürler menüm ẕikrümden. Bel ki benüm ‘aẕābumı dadmadılar henüz.
Yā anlaruñ ḳatında mıdur raḥmeti ḫazīneleri seni yaradan Tañrınuñ ki‘azīzdür, her nesneyi baġışlayıcıdur.
Yā anlaruñ mıdur pādişāhlıġı göklerüñ, yirlerüñ daḫı, daḫı ikisi aralarındaolanuñ? Eger anlaruñ olsa, pes gökler yolına çıḳsunlar.
Anda olan çeriler ṣanmışlardur aḥzāblardan.
Yalanladı nebīleri özlerinden burun olanlar, Nūḥ ḳavmi ve ‘Ād ḳavmi veFir‘avn, daḫı çoḳ māllar issi ve ‘imāretler.
ẞemūd ḳavmi daḫı, Lūṭ ḳavmi daḫı, Şu‘ayb ḳavmi daḫı. Aḥzāb anlardur.
Anlaruñ dükelisi yalanladılar peyġamberleri. ‘Aẕāb vācib oldı üstlerine.
Bunlar muntaẓır olmazlar, illā bir ṣayḥaya ki nefḫ‐i ṣūrdur. Aña hīç te‐vaḳḳuf yoḳdur.
Daḫı eyitdiler: Yā Rabbenā, tizlet bize naṣībümüzi ‘aẕābdan ḥisāb günindenöñdin.
Ṣabr eyle yā Muḥammed anlar söylegen nesne üzere. Daḫı añ Ḳur’āndaDāvūd ḳulumuzı ki ḳuvvet issi‐y‐idi. Ol tevbe idici‐y‐idi.
Taḥḳīḳ ṭaġları musaḫḫar itdük aña. Özi‐y‐le tesbīḥ iderlerdi gicelerde veṣabāḥlarda.
Ḳuşlar daḫı dirilürdi barçası, özi ḫiẕmete dururlardı.
Daḫı berkitdük, muḥkem itdük anuñ pādişāhlıġı[nı] daḫı ḥikmet virdük özine. Daḫı söz kesici cevāb virdük özine.
Daḫı hīç geldi mi saña yā Muḥammed ḫaberi iki ḫaṣmuñ? Ol vaḳt ki miḥrābdīvārından gitdiler.
Ḳaçan ki girdiler Dāvūd üstine, pes ḳorḳdı Dāvūd anlardan. Eyitdiler:Ḳorḳma, biz iki ḫaṣmuz. Biri birümüze ẓulm itdük. Pes bizüm aramuzdaḥaḳḳ‐ıla ḥükm eyle. Pes bize ḥayf eyleme. Daḫı hidāyet vir bize doġru yola.
Bu ḳarındaşumuñ ṭoḳsan ṭoḳuz dişi ḳoyunı vardur ve benüm bir ḳoyunumvardur dişi. Baña eyitdi: Anı benüm ḥükmüme givür, didi ve baña güç eyledisözde.
Dāvūd eyitdi: Saña ẓulm itdi, senüñ ḳoyunuñ istemeg‐ile kendü ḳoyunla‐rına ḳarışdurmaġ‐ıçun. Daḫı çoḳ kişi muṣāḥiblerden biri birine ẓulm ider‐ler, illā ol kişiler ki īmān getürdiler ve ‘amel‐i ṣāliḥ işlediler ve anlar azdur‐lar ve bildi Dāvūd ki ki biz özi[n] ṣınaduḳ. Pes istiġfār eyledi Tañrısına ve rükū‘ idüp düşdi ve Tañrıya ḳayıtdı.
Pes baġışladuḳ aña ol günāhı. Daḫı Dāvūda bizüm ḳatumuzda yaḳınlıḳvardur ve yaḫşı menziller vardur.
İy Dāvūd, biz seni ḫalīfe ḳılduḳ yir yüzinde. Pes ḥükm eyle ḫalḳ arasındaḥaḳḳ‐ıla. Daḫı nefsüñe uyma dilekte. Pes Allāh yolından seni azdurur ol ki‐şiler. Azdururlar ḫalḳı Allāh yolından. Anlara ḳatı ‘aẕāb vardur unutduḳla‐rı‐çun ḥisāb günini.
Daḫı biz yaratmaduḳ gögi ve yiri, daḫı ikisi arasında olanı, daḫı bāṭıl bile.Ol gümānıdur kāfirlerüñ. Vay kāfirlere cehennem odından.
Biz ḳılur mı‐y‐uz mü’minleri, ‘amel‐i ṣāliḥ işleyenleri daḫı yir yüzindefesād idenler gibi? Yā ḳılur mı‐y‐uz müttaḳīleri kāfirler gibi?
Bu Ḳur’ān bir kitābdur ki indürdük senüñ üstüñe. Ḳutlu kitābdur,fikr itmeg‐içün anuñ āyetlerini, daḫı ögütlemeg‐içün ‘aḳlı olan kişileri.
Daḫı baġışladuḳ Dāvūda Süleymānı. Ne yaḫşı ḳuldur ol. Taḥḳīḳ ol tevbeidici ḳuldur.
Ḳaçan ki ‘arż oldı özine gice vaḳtında ḫāṣ yügürük atlar,
eyitdi: Taḥḳīḳ ben meşġūl oldum atlar ‘arż eylemege ġazā‐y‐ıçun, Tañrı‐muñ ẕikrinden ki ‘aṣr namāzıdur, ol vaḳta degin ki güneş perdeye girdi, ya‘nīyire batdı.
Dutuñuz ol atları benüm üstüme, didi. Anları ḳurbān eylemege başladıḳılıc‐ıla. Sildi baldırını ve boyunlarını.
Taḥḳīḳ biz ṣınaduḳ Süleymānı ve bıraḳduḳ kürsīsi üstine biz bunı ādemşeklinde. Andan ṣoñra tevbe itdi.
Eyitdi: Yā Rabb, baña günāhum baġışla ve bir pādişāhlıḳ baña baġışla kihīç kimseye lāyıḳ olmasa benden ṣoñra, didi. Taḥḳīḳ sensin raḥmet baġışla‐yıcı.
Pes musaḫḫar eyledük aña yili, yumşaḳ eserdi anuñ buyruġı‐y‐la her ḳanda dilese.
Cinnīlerden musaḫḫar itdük özine, her yapıcı ve her deñize ṭalıcı.
Daḫı özgeler ki baġlanmışlardur bendler içinde.
Bu bizüm baḫşişümüzdür. Pes vir kime dileseñ ḥisābsuz, yā elüñi dut.
Daḫı Süleymāna bizüm ḳatumuzda kerāmete yitişmek vardur, yaḫşı menzillervardur.
Daḫı ẕikr eyle yā Muḥammed Eyyūb ḳulumuzı, ḳaçan ki nidā itdi Tañrısınaki baña şeyṭān zaḥmet ve ‘aẕāb yitişdürdi, didi.
Yiri dep, didük, ayaġuñla. Bu ṣudur yunmaġ‐ıçun, ṣovuḳ ṣudur içmeg‐içün.
Daḫı baġışladuḳ aña evi ḫalḳını, bir anlarcılayın daḫı bizüm raḥmetümüzle. Daḫı ögüt olmaġ‐ıçun ‘aḳlı olan kişilere.
Daḫı al didük elüñ‐ile bir dutam çıbıḳ. Anuñla vur, anduñı bozma, didük.Taḥḳīḳ biz anı ḳatı ṣabrlu ṭapduḳ. Ne yaḫşı ḳuldur ol. Ol Tañrıya dönicidür.
Daḫı ẕikr eyle bizüm ḳullarumuzı ki İbrāhīmdür, daḫı İsḥāḳdur veYa‘ḳūbdur. Anlar muḥkem ḳuvvetlüler‐idi her nesneden. Daḫı baṣīret eylerdi.
Biz anları muḫliṣ ḳılduḳ iḫlāṣ‐ıla, āḫiret evini añmaġ‐ıla.
Daḫı anlar bizüm ḳatumuzda özgelerden iḫtiyār olunmışlardandur, ḫāṣḳullardandur.
Daḫı ẕikr eyle, İsmā‘īl, Elyesa‘ daḫı, İlyās daḫı anlaruñ barçası ḫāṣ ḳullar‐dan‐ıdı.
Bu Ḳur’ān ögütdür. Daḫı müttaḳīlere vardur yaḫşı menziller
cennāt‐ı ‘Adn içinde. Ḳapuları açılmışdur anlar‐çun.
Taḫtlar üstinde ṭayanurlar. Anda isterler, anda çoḳ yemişler, daḫı çoḳ iç‐mekler.
Daḫı yanlarında ola bikr ḥūrīler yaşdaşlar.
Bu ol nesnedür ki va‘de olundılar‐ıdı ḳıyāmet güninde.
Bu bizüm rızḳumuzdur, aña hīç dükenmek yoḳdur.
Emr budur azġunlara, daḫı yaraḳlanupdur yaman menziller
ki cehennemdür. Anda dāyim ḳalurlar. Ne yaman menzildür ol.
‘Aẕāb budur. Dadsunlar ḳaynamış ṣu‐y‐ıla iriñleri.
Daḫı özge dürlü ‘aẕāblar anuñ cinsinden.
Bu bir bölük daḫı etbā‘ından sizüñle girdiler cehenneme. Anlara giñlikolmasun size, diyesiz. Anlar cehennem odına girüp dāyim ḳalurlar.
Eyideler: Bel ki size giñlik olmasun. Siz azdurduñuz bizi, diyeler. Ne ya‐man duracaḳ yirdür bu cehennem, diyeler.
Eyideler: Yā Rabbenā, kim bizi bu ‘aẕāba bıraḳdı‐y‐ısa artur aña cehen‐nemde bizüm ‘aẕābumuzca bir ‘aẕāb daḫı.
Daḫı eyideler: Ne oldı bize ki görmezüz nice kişileri ki biz anları şer ehlin‐den ṣayarduḳ.
Masḫaralıġa alurduḳ anları, yā egildi mi anlardan gözlerümüz? diyeler.
Taḥḳīḳ girçekdür cehennem ehlinüñ çekişmegi.
Eyit yā Muḥammed, ben bir ḳorḳudıcı nebī‐men. Daḫı Tañrıdan özge tañrıyoḳdur. Birdür, ḳahr idici her cebbārı.
Yaradıcısıdur göklerüñ ve yirlerüñ, ikisi arasında olanuñ daḫı. ‘Azīzdür, günāhlar baġışlayıcıdur.
Benüm ‘ilmüm yoġ‐ıdı melā’ikelerden çekişdükleri vaḳt.
Taḥḳīḳ baña vaḥy olur, ben degül‐men, illā bir peyġamber ki bellü ögütvirür‐men.
Ol vaḳt ki eyitdi seni yaradan Tañrı yā Muḥammed, feriştehlere ki ben yarat‐maḳ isterin bir ādem balçıḳdan.
Pes ḳaçan anı düzetsem ve anuñ içine ürsem cānı, pes düşüñüz aña secdeeyleyüp.
Pes secde itdi Ādeme feriştehler barçası,
illā İblīs itmedi, büyüklendi. Daḫı kāfirlerden oldı.
Tañrı Ta‘ālā eyitdi: Yā İblīs, ne nesne yıġdı seni secde itmekden ben yarat‐duġum kimseye ḳudretüm eli‐y‐le. Sen büyüklendüñ mi, yā ululardan mıoldı‐sen, didi.
İblīs eyitdi: Ben andan yigrek‐ben, didi. Beni oddan yaratduñ ve anıbalçıḳdan yaratduñ, didi.
Allāh eyitdi: Çıḳ andan, sen dergāhdan sürülmişsin, didi.
Ve benüm la‘netüm senüñ üstüñe olsun, didi, ḳıyāmet günine degin.
Eyitdi: Yā Rabb, baña mühlet vir anlar ba‘ẟ olacaġı güne degin, didi.
Eyitdi: Saña mühlet olsun.
Ol bilinmiş vaḳtuñ günine degin, didi.
İblīs eyitdi: Senüñ ‘izzetüñ ḥaḳḳı‐çun, anlaruñ barçasın azdururın,
illā anlardan senüñ muḫliṣ ḳullaruñı.
Eyitdi: Girçekdür, daḫı ben girçek eydür‐men.
Ṭoldurur‐men cehennemi senden ve saña uyanlardan, daḫı barçañuzdan.
Eyit yā Muḥammed: Sizden dilemezin anuñ üstine hīç ücret. Daḫı ben mü‐teṣannı‘ degül‐men, di.
Bu Ḳur’ān degüldür, illā ögüt ‘ālemlere.
Daḫı bileceksin anuñ ḫaberini bir zamāndan ṣoñra.