Çift ḥaḳḳı‐çun, tek ḥaḳḳı‐çun.
Daḫı giçe ḥaḳḳı‐çun, ḳaçan ḳarañuluġı açılsa.
Hīç şunlar içinde and var mıdur ‘aḳl eyelerine?
Görmez misin nice işledi iş, seni yaradan Tañrı ‘Ād ḳavmine?
İrem bostānını yapdılar direkler üstine.
Ancılayın yaradılmadı hīç iḳlimlerde.
Semūd ḳavmine daḫı ne işler işledi? Anlar ki ṭaşları kesüp maġāralar ḳıldı‐lar derelerde.
Fir‘avn ḳavmine daḫı neler işledi, çoḳ ḫaymeler issileri?
Anlar ki azdılar‐ıdı iḳlīmlerde.
Pes anlara fesādı çoġaltdılar.
Dökdi anlar üstine seni yaradan Allāh ‘aẕāb ḳamçısın.
Seni yaradan Allāh geçecek yoldadur.
Ammā ādem oġlanı, Tañrısı özini tecribe idicek, anı kerāmete yitişdürüpni‘metler virse eydür ki: Tañrım beni kerāmete yitişdürdi.
Ve ammā ḳaçan ki anı tecribe idüp rızḳını ṭar eylese eydür: Tañrım beniḫorladı.
Bel ki ikrām eylemezler öksüzlere.
Daḫı buyurmazlar özge kişilere miskinlere yimek yidürmegi. Özleridaḫı yidürmez.
Daḫı yirler mīrāẟları dirüp yimek.
Daḫı severler mālı ḳatı sevmek.
Anuñ gibi degül. Māl kimseyi ‘aẕābdan ḳurtarmaz. Ḳaçan ki yir deprense, yirdeprenmek ki anuñ bile ‘ālem ḫarāb ola.
Daḫı Tañrınuñ buyruġı gelse, feriştehler ṣaf ṣaf olup,
daḫı cehennem getürülse ol günde, ol gün fikr eyle ādem oġlanı. Fikr ey‐lemek aña aṣṣı eylemeye.
Eyide: Kāşki ben ilerü ilete‐y‐düm yaḫşı ‘amel dirligüm‐çün.
Ol gün anuñ ‘aẕābı gibi ‘aẕāb olmaya.
Daḫı ol baġlanduġı gibi kimse baġlanmaya.
Eyidile: Yā nefs‐i muṭma’inneh,
dön Tañrıñ liḳāsına. Tañrı Ta‘ālā senden rāżīdür.
Pes gir benüm ḳullarum içine.
Daḫı gir benüm cennetüme.