Bu hadis gayrimüslimden silah satın almanın caiz olduğuna delil getirilmiştir. باب: رهن السلاح. 3. SİLAHI REHİN VERMEK حدثنا علي بن عبد الله: حدثنا سفيان: قال عمرو: سمعت جابرابن عبد الله رضي الله عنهما يقول: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: (من لكعب بن الأشرف، فإنه آذى الله ورسوله صلى الله عليه وسلم). فقال محمد بن مسلمة: أنا، فأتاه فقال: أردنا أن تسلفنا وسقا أو وسقين، فقال: ارهنوني نساءكم، كيف نرهنك نساءنا، وأنت أجمل العرب؟ قال: فارهنوني أبناءكم، قالوا: كيف نرهن أبناءنا، فيسب أحدهم، فيقال: رهن بوسق أو وسقين، هذا عار علينا، ولكنا نرهنك اللأمة - قال سفيان: يعني السلاح - فوعده أن يأتيه، فقتلوه، ثم أتوا النبي صلى الله عليه وسلم فأخبروه.
İbnü'l-Müneyyir şöyle demiştir: "Buhari, "zırhı rehin verme" başlığından sonra silahın rehin verilmesi için özel bir başlık açmıştır. Çünkü zırh gerçekte silah değildir. Zırh, silahtan korunmaya yarayan bir giysidir." Bundan dolayı bazı alimler kılıç gibi silahların'süslenmesinin caiz olduğunu söylemelerine rağmen, zırhın süslenmesinin caiz olmadığını söylemişlerdir. Bu hadis, Megazı Bölümünde Ka'b İbnü'l-Eşref Olayında ayrıntılı olarak açıklanacaktır.
Süheylı şöyle der: Bu hadis Hz. Nebi hakkında ileri geri konuşan kişilerin, zımmi vatandaş olsalar bile öldürülmelerinin caiz olduğunu gösterir. Ancak Ebu Hanife bu görüşte değildir. Süheyli bu kanaati ileri sürmüş ama bu konuda, Hanefi alimleri arasında görüş birliği yoktur. Doğrusunu Allah bilir. باب: الرهن مركوب ومحلوب. 3. REHİN MALA BİNİLİR DE, SAĞILIR DA 4.
وقال مغيرة، عن إبراهيم: تركب الضالة بقدر علفها، وتحلب بقدر علفها، والرهن مثله. Muğire, İbrahim'den naklen "Verilen yem kadar yitik malın sırtına binilir ve verilen yem kadar sütü sağılır. Rehin de böyledir" demiştir. حدثنا أبو نعيم: حدثنا زكرياء، عن عامر، عن أبي هريرة رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه كان يقول: (الرهن يركب بنفقته، ويشرب لبن الدر إذا كان مرهونا).
İkinci rivayette "Binen ve sütünü içen her kimse masrafı o karşılar" ifadesi vardır. Bu hadis, rehin alan, rehinin bakımını yapıyorsa mal sahibi özel bir izin vermemiş olsa bile ondan yararlanabileceği görüşünde olan alimler için delildir. Ahmed İbn Hanbel'in ve İshak İbn Rahuye'nin görüşü budur. Bazı alimler ise şöyle demişlerdir: "Rehin alan, rehinden, binrnek ve sütünü içmek yoluyla yararlanabilir. Başka bir yolla ise yararlanamaz. Çünkü hadisin ters anlamı bunun caiz olmadığını gösterir."
Alimlerin geneli ise "Rehin alan, rehinden hiçbir yolla yararlanamaz" demişler ve hadisin iki açıdan kıyasa (genel kurala) aykırı olmasından dolayı yorumlamışlardır. Birinci açı, mal sahibi olmayan bir kişinin mal sahibinin izni olmaksızın hayvana binmesinin ve sütünü içmesinin caiz görülmesi; ikinci açı ise binmenin ve sütün, değeriyle değil de, yapılan harcama ile ödetilmesidir.
İbn Abdilber şöyle demiştir: "Fakihlerin geneline göre bu hadis, üzerinde icma edilmiş olan genel kurallara ve sahihliği tartışmasız olan bazı haberlere aykırıdır. Mezalim Bölümün'de geçen, İbn Ömer'in rivayet ettiği "Bir kişinin sağmal hayvanı ondan izinsiz sağılmaz" hadisi de bu hükmün nesh edildiğini gösterir." Şafii şöyle demiştir: Hadisten, sağmal veya binek hayvanını rehin verenin izin vermesi durumunda sağılabileceği ve binilebileceği kastedilmiş olabilir. Nitekim rehin verilmeden önce de hüküm budur.
el-Evzai, el-leys İbn Sad ve Ebu Sevr ise hadisi şöyle yorumlamışlardır: Bu, rehin veren rehinin masrafını karşılamamakta direttiği zaman böyledir. Rehin veren böyle yaparsa rehin alan hayvanın canını korumak ve mali değerini devam ettirmek için onun bakımını üstlenerek yaptığı bu harcama karşılığında hayvanı sağmak veya üzerine binrnek suretiyle ondan faydalanabilir. Ancak yararlanmasının yaptığı harcamayı aşmaması şarttır.
Bu konu, alacağını tahsil edemeyen alacaklının borçlusuna ait bir mala el koyma fırsatını yakalaması konusunun kapsamında yer alır. باب: الرهن عند اليهود وغيرهم. 5. YAHUDİLERE VEYA BAŞKALARıNA REHİN VERME حدثنا قتيبة: حدثنا جرير، عن الأعمش، عن إبراهيم، عن الأسود، عن عائشة رضي الله عنها قالت: اشترى رسول الله صلى الله عليه وسلم من يهودي طعاما، ورهنه درعه. Buhari burada Aişe'nin rivayet ettiği ve yukarıda geçen hadisi tekrar zikretmiştir. Amacı, gayrimüslimlerle ticari işlem yapmanın caiz olduğunu anlatmaktır. Bu konu biraz önce açıklanmıştı. (bkz. 2509. hadis)
