Bu rivayet Resulullah’ın (s.a.v.) ne kadar mütevazi bir Nebi olduğunu gösterdiği gibi çok iyi bir binid olduğuna da işaret etmektedir. Çünkü eğersiz bir ata binmek her babayiğidin harcı değildir; bunu ancak çok iyi binidier yapabilir. Bu rivayet savaşa veya olağanüstü durumlara hazırlıklı olmak için ata binerek antrenman yapmanın gerekliliğine de işaret eder.
باب: الفرس القطوف. 55. HIZLI KOŞAMAYAN AT (Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem Bindikten Sonra Fırtına Gibi Esmeye Başlamıştır) حدثنا عبد الأعلى بن حماد: حدثنا يزيد بن زريع: حدثنا سعيد، عن قتادة، عن أنس بن مالك رضي الله عنه: أن أهل المدينة فزعوا مرة، فركب النبي صلى الله عليه وسلم فرسا لأبي طلحة كان يقطف، أو كان فيه قطاف، فلما رجع قال: (وجدنا فرسكم هذا بحرا). فكان بعد ذلك لا يجارى.
Bu rivayet Resulullah'ın Sallallahu Aleyhi ve Sellem bereketine ve mucizesine işaret etmektedir. Çünkü çok yavaş olan bir at, o bindiktensonra geçilmez bir hayvan olmuştur. KİTABU’L-CİHAD VE’S-SİYER EK SAYFA – 1213-2 باب: السبق بين الخيل. 56. AT YARIŞLARI حدثنا قبيضة: حدثنا سفيان، عن عبيد الله، عن نافع، عن ابن عمر رضي الله عنهما قال: أجرى النبي صلى الله عليه وسلم ما ضمر من الخيل من الحفياء إلى ثنية الوداع، وأجرى ما لم يضمر من الثنية إلى مسجد بني زريق، قال ابن عمر: وكنت فيمن أجرى.قال عبد الله: حدثنا سفيان قال: حدثني عبيد الله قال سفيان: بين الحفياء إلى ثنية الوداع خمسة أميال أو ستة، وبين ثنية إلى مسجد بني زريق ميل.
Tımar - İdman : Araplar atların daha hızlı koşmasını sağlamak için şöyle bir uygulama geliştirmişlerdir: At önce iyice beslenir sonra yemi azaltılır. Bu şekilde bir ahıra sokulup üzerine kalın bir örtü atılır ve terlemesi sağlanır. Böylece at kas bağladığı ve güçlendiği için daha hızlı koşar. Bu uygulamaya ıdmar veya tadmır denir. Türkçe'mizdeki tımar kelimesinin de buradan geldiğini düşünüyoruz. Türkçe'de tımar etmek bu uygulamayı tam olarak karşılamasa da biz söz konusu uygulamayı anlatmak üzere tımar etmek kelimesini kullanacağız.
باب: غاية السبق للخيل المضمرة. 58. TIMARLI ATLARIN YARIŞ MESAFESİ حدثنا عبد الله بن محمد: حدثنا معاوية: حدثنا أبو إسحاق، عن موسى ابن عقبة، عن نافع، عن ابن عمر رضي الله عنهما قال: سابق رسول الله صلى الله عليه وسلم بين الخيل التي قد أضمرت، فأرسلها من الحفياء، وكان أمدها ثنية الوداع - فقلت لموسى: فكم كان بين ذلك؟ قال: ستة أميال أو سبعة - وسابق بين الخيل التي لم تضمر، فأرسلها من ثنية الوداع، وكان أمدها مسجد بني زريق - قلت: فكم بين ذلك؟ قال: ميل أو نحوه - وكان ابن عمر ممن سابق فيها.
Atın tımar (idmar) edilmesi şöyle olur: At iyice tavlanıncaya kadar beslenir. Sonra yemi azalhlır ve sadece hayatını sürdürecek kadar verilir. Bu at kapalı bir alanda tutulur ve terlemesi için üzerine kalınca bir örtü atılır. Böylece at kas bağlar ve kuwetlenir. Tımar edilen atlar da hızlı koşar. Hadisten Çıkarılan Sonuçlar 1. At yarışları düzenlemek caizdir. Bu yarışlar boş ve gereksiz işlerle meşgul olmak anlamında değildir. Aksine savaş sırasında veya ihtiyaç durumunda sıkıntıya düşmemek için hazırlıklı ve antrenmanlı olmak amacı taşır. Bu da övgüye değer bir çalışmadır. At yarışlarının hükmü güdülen amaca göre değişir.
Buna göre at yarışları ya mübah olur ya da müstehap. Kurtubı şöyle demiştir: "At veya diğer binek hayvanları ile yarışmakta ya da koşu, okçuluk ve diğer silahların kullanımı gibi atletizm müsabakalarında herhangi bir sakınca yoktur. Çünkü bunların tamamı savaşa hazırlık mahiyetindedir." 2. Atları tımar edip güçlendirmek ve hızlı koşmalarını sağlamak mümkündür. Özellikle savaşta kullanılacak atlar için bu uygulama müstehaptır.
3. Düzenlenen yarışlarda başlama ve varış noktaları belirlenir. 4. Yarışlar sadece atların salınması şeklinde değil jokeyleriyle olur. Bununla birlikte iyi eğitilmiş atların jokeysiz olarak yarıştırılması da mümkündür. Yarışta iddiaya Girmek / Ödüllü Yarış Düzenlemek İmam Buhari burada iddia hakkında herhangi bir açıklama da bulunmamıştır. Ancak Tirmizı bu rivayeti naklederken: "Ödüllü at yarışları düzenlemek" başlığını kullanmıştır. Belki de Tirmizı'nin bu başlık ile atıfta bulunduğu rivayet Ahmed İbn Hanbel'in naklettiği şu rivayettir: Abdulah İbn Ömer el-Mükebbir - Nafi' - Abdullah İbn Ömer senediyle nakledildiğine göre Abdullah İbn Ömer şöyle demiştir: "Resulullah (s.a.v.) atlar arasında yarış düzenledi ve ödül verdi."
Yukarıda da açıklandığı gibi alimler herhangi bir karşılık/ödül olmaksızın at yarışıarı düzenlemekte bir sakınca bulunmadığı konusunda görüş birliği içindedir. Ancak İmam Malik ile İmam Şafii'ye göre yarıştınlacak hayvanların toynaklı olması ve yarışıarın kılıç, ok, mızrak gibi silahların kullanımıyla ilgili bulunması şarttır. Bazı alimler sadece atların yarıştınlabileceğini söylerken, Ata İbn Ebi Rebah her türlü hayvanın yarıştınlabileceği görüşündedir. Alimlerin görüş birliği halinde kabul ettikleri bir diğer uygulama da şudur: Ödül, yarışanlar dışında birisi tarafından verilirse herhangi bir sakıncası olmaz. Buna göre mesela devlet başkanı (imam) yarışta kendisine ait bir at bulunmamak kaydıyla kazanana ödül verebilir. Alimlerin çoğunluğuna göre yarışan iki kişiden birisi ortaya ödül koyabilir. Yarışa üçüncü bir şahsın - kendi cebinden bir ödülortaya koymaması şartıyla - muhallil olarak sokulması da mümkündür. Burada muhallilin katılmasındaki amaç yarışın kumar gibi görünmemesini sağlamaktır. Zira kumarda yarışan iki taraf da ortaya bir şey koyar ve kazanan iki ödülü de alır. Bu ise ittifakla haramdır.
