Sahîh-i Buhârî 2970. Hadis

[Ödül vermek diye tercüme ettiğimiz] .... kelimesi savaşa gitmeyen bir kimsenin kendisinin yerine cihada katılacak kişiye ücret vermesi, başka bir tabirle kendisinin yerine savaşması için paralı asker tutması anlamına gelir. İbn Battal şöyle demiştir: "Bir kimsenin Allah yolunda cihada katılanlara nafile olarak mali yardım yapabileceği veya savaşçılara at ve benzeri malzeme gibi yardımlarda bulunmasının mümkün olduğu konusunda herhangi bir görüş ayrılığı yoktur. Fakat kendisinin veya atının yerine ücret vermesi konusunda alimler arasında farklı görüş ve yorumlar bulunmaktadır. İmam Malik'e göre bu mekruhtur. Yine ona göre bir kimsenin kaleye saldırıya geçmek karşılığında ücret/ödül alması da mekruhtur. Ebu Hanife de bu şekilde ödül alınmasını mekruh görmektedir. Ancak ona göre Müslümanlar zayıf düşmüşse ve devlet hazinesinde yeterli birikim yoksa böyle bir uygulamaya başvurulabilir.

Herhangi bir karşılık bedel beklemeksizin askerlerin birbirlerine yardım etmeleri mümkündür. İmam Şafii'ye göre ödül karşılığında savaşa katılmak caiz değildir. Ancak sadece ordu komutanının böyle biv yetkisi vardır ve ödül vererek asker toplayabilir. Çünkü cihad farz-ı Kifaye olan bir görevdir. Kim bu görevi yerine getirirse kendisine farz olan bir görevi yapmış demektir. Kendisine farz olan bir görev karşılığında başka birisinden ücret veya ödül alması caiz değildir."

Abdürrezzak'ın İbn Slrin yoluyla Abdullah İbn Ömer'den naklettiği şu rivayet de görüşü desteklemektedir: "Savaşa katılmayıp geride kalan kimseler savaşçıları istedikleri gibi donatabilirler. Fakat kendi savaş görevlerini bedel karşılığında satmaları diye bir şey yoktur." Yine İbn Sirin'den nakledilen bir rivayete göre Abdullah İbn Ömer'e para: askerlik / ödül karşılığında savaşmak konusu sorulmuş ve o da bunu mekruh gördüğünü belirterek şöyle demiştir: "Bana göre bu durumda savaşçı kendi savaşını satmış, ücret veya ödül veren ise savaştan kaçmış olur."