Yüce Allah'ın: "Andolsun biz Lukman'a hikmeti verdik ... Muhakkak şirk pek büyük bir zulümdür" buyruğunda sözkonusu edilen Lukman hakkında görüş ayrılığı vardır. Onun Habeşistanlı olduğu söylendiği gibi, Nubeli (Sudan'ın kuzey kısımları) olduğu da söylenmiştir. Nebi olup olmadığı da ihtilaflrdır. es-Sevri Tefsir'inde Eş'as'dan, o İkrime'den, o İbn Abbas'tan şöyle dediğini rivayet etmektedir: Lukman Habeşistanlı marangoz bir köle idi.
İbn Ebi Şeybe'nin Musannefinde de tabiinden bir kişi olan Halid b. Sabit er-Rib'i'den buna benzer bir rivayet zikredilmiştir. Taberi, Yahya b. Said el-Ensari yoluyla, Said b. el-Müseyyeb 'den, Lukman'ın Mısır'ın siyahilerinden kalın dudaklı birisi olduğunu rivayet etmektedir. Allah ona hikmeti vermiş, ancak Nübuvvet vermemiştir. el-Müstedrek'te de sahih bir sened ile Enes'ten şöyle dediği rivayet edilmektedir: "Davud zırh dokurken Lukman da onun yanında bulunuyordu. Lukman yaptığı işe hayret ediyor ve ona bu işin faydasını sormak da istiyordu. Ancak hikmeti ona buna dair soru sormasını engelliyordu.".
Bu hadis onun Davud aleyhisselam ile çağdaş olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Şube, el-Hakem'den, o Mücahid'den salih bir kimse olduğunu, ancak nebi olmadığını söylediğini nakletmektedir. Denildiğine göre onun nebi olduğunu sadece İkrime söylemiştir. Said b. Ebi Arube, Katade'den yüce Allah'ın: "Andolsun biz Lukman'a hikmeti verdik" buyruğu hakkında şunları söylediğini rivayet etmektedir: Ona din hususunda derinlemesine bilgi sahibi olmayı (tefakkuh) verdik, fakat o bir nebi değildi.
İlim bölümünün baş taraflarında İbn Abbas'ın rivayet ettiği "Allah'ım, ona hikmeti öğret" hadisi açıklanırken hikmetten kastın ne olduğuna dair açıklamalar da geçmiş bulunmaktadır. Lukman'ın terzi olduğu söylendiği gibi, marangoz olduğu da söylenmiştir. باب: {واضرب لهم مثلا أصحاب القرية} الآية /يس: 13/. 42. YÜCE ALLAH'IN: "ONLARA ŞU KASABA HALKINI ÖRNEK GÖSTER."[Yasin,13] AYETİ {فعززنا} /يس: 14/: قال مجاهد: شددنا.
وقال ابن عباس {طائركم} /يس: 19/: مصائبكم. "Taziz ettik. "[Yasin, 14 ] Mücahid, pekiştirdik, güçlendirdik diye açıklamıştır. İbn Abbas da: "Sizin tairiniz"[Yasin, 19] buyruğunu musibetleriniz diye açıklamıştır. AÇiKLAMA: Burada Karye (kasaba), ile kastedilen Antakya'dır. Muhtemelen şu anda mevcut olana yakın bir şehir idi. Zira yüce Allah ona o kasaba halkını helak ettiğini bildirmiştir. Şu anda var olan şehirde ise bunun herhangi bir izine rastlanılmamaktadır.
باب: قول الله تعالى: {ذكر رحمة ربك عبده زكرياء. إذ نادى ربه نداء خفيا. قال رب إني وهن العظم مني واشتعل الرأس شيبا}. إلى قوله: {لم نجعل له من قبل سميا}. 43. YÜCE ALLAH'IN: "BU RABBiNiN KULU ZEKERiYYAYI ANIŞIDIR. HANi O RABBiNE GiZLiCE NiYAZ EDiP YALVARDIĞINDA DEMiŞTi Ki: RABBiM, GERÇEKTEN KEMiKLERiM ZAYIFLAYIP GEVŞEDi. AĞARMIŞ SAÇIYLA BAŞIM ALEV ALEV TUTUŞTU ... BUNDAN ÖNCE KiMSEYE BU ADI VERMEMiŞTiK."[Meryem, 2-7] قال ابن عباس: مثلا، يقال: رضيا مرضيا.
{عتيا} عصيا، عتا يعتو. {قال رب أنى يكون لي غلام وكانت امرأتي عاقرا وقد بلغت من الكبر عتيا - إلى قوله - ثلاث ليال سويا} ويقال: صحيحا. {فخرج على قومه من المحراب فأوحى إليهم أن سبحوا بكرة وعشيا} فأوحى: فأشار: {يا يحيى خذ الكتاب بقوة - إلى قوله - ويوم يبعث حيا} /مريم: 2 - 15/. {حفيا} /مريم: 47/: لطيفا. {عاقرا} الذكر والأنثى سواء. İbn Abbas dedi ki: Ona benzer kılmamıştık demektir; "Dedi ki: Rabbim nasıloğlum olabilir ... İnsanlarla üç gece konuşamamandır.
"[Meryem, 8-10] Denildiğine göre sağlıklı olduğu halde konuşamadı; "Mabedden kavminin karşısına çıkıp onlara sabah-akşam tesbih edin diye vahyetti. "[Meryem, 11] buyruğunda 'vahyetti', işaret etti, anlamındadır; "Ey Yahya, kitabı tam kuvvetle al ... ve diri olarak kaldırılacağı günde de selam olsun ona. "[Meryem, 12] buyrukları "Hafi"[Meryem, 47] Iatif, lütufkar demektir. (Kısır anlamında) '''akir''[Meryem, 8] lafzı erkek için de, dişi için de bu şekilde kullanılır.
حدثنا هدبة بن خالد: حدثنا همام بن يحيى: حدثنا قتادة، عن أنس بن مالك، عن مالك بن صعصعة: أن نبي الله صلى الله عليه وسلم حدثهم عن ليلة أسري به: (ثم صعد حتى أتى السماء الثانية فاستفتح، قيل: من هذا؟ قال: جبريل، قيل: ومن معك؟ قال: محمد، قيل: وقد أرسل إليه؟ قال: نعم، فلما خلصت فإذا يحيى وعيسى وهما ابنا خالة، قال: هذا يحيى وعيسى، فسلم عليهما، فسلمت فردا، ثم قالا: مرحبا بالأخ الصالح والنبي الصالح).
"Hafi lütufkar demektir" açıklaması ile ilgili olarak Ebu Ubeyde Yüce Allah': "O bana hafidir. "[Meryem, 47] Bana lütuflarda bulunandır, demektir.
