Sahîh-i Müslim 1731. Hadis

Ahmed Davudoğlu açıklaması: Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu't-Teheccûd» de; Ebû Dâvûd ile İbni Mâce «Kitâbü's-Salât» da muhtelif ravîlerden tahrîc etmişlerdir. Aişe r.a., bu sözleri Ebû Seleme'nin suâline cevap olarak soylemişdir. Hz Ebû Seleme, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in sabah namazının sünnetinden sonra seher vaktinde uyuyup uyumadığını sormuşdu. Seher vakti, lügat ulemâsına göre, tanyeri ağırmazdan önceki zamandır. Sehûr da, bundan alınmadır. Buna bakarak bâzıları: «Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in uyuması, horoz öttükden sonra başlamışdır.» demişlerse de Aynî'ye göre bu uykudan murâd, sabah namazının iki rek'ât sünnetinden sonra sağ tarafına uzanmasıdır. «Sünen-i Ebî Dâvûd» şerhinde Hz. Âişe'nin: «Son seher vakti Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) benim evimde ancak uyurken bulmuşdur.» sözü «Seher vakti geldiğinde Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ancak uykuda bulunurdu.» şeklinde tefsir edilmişdir. Şu hâlde Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in uykusu geceleyin olduğu gibi, ibâdeti de sehere kadar devam etmiş demekdir. Bu hadîsde mevzû-i bahis olan uykunun Dâvûd (Aleyhisselâm)'ın uykusu olduğu söylenir. Dâvûd (Aleyhisselâm) gecenin evvelinde uyur, sonra Allah Teâlâ nın: -Benden bir dileği olan varmı?» diye nida buyurduğu vakitte kalkar, ibâdet eder, sonra tekrar yatarak gece nâmazının yorgunluğunu giderirmiş. îşte seher vaktindeki uykudan murâd budur. İbni Battal: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in seher vaktinde uyumasının ramıazandan gayri uzun gecelere mahsûs olduğunu söyler.