Ahmed Davudoğlu açıklaması: Bu hadîsi Buhârî «Kitâbü'l - Vitr» de; Ebû Dâvûd «Ki-tâbu's-Salât» da tahrîc etmişlerdir. «Neticede vitr'i seherde nihayet bulmuşdur.» cümlesinden murâd; Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in son zamanlarında vitr'i seher vaktinde yâni gecenin sonunda kıldığını anlatmakdir. Nitekim Ebû Dâvûd'un rivayetinde : «Lakin vefatı zamanında vitr'i seherde nihayet bulmuşdur.» denilmişdir. Aişe r.a.'in de beyân ettiği vecîhle Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) vitir namazını gecenin her cüz'ünde yâni kimi evvelinde kimi ortasında kimi de sonunda kılmışdir. Fahr-i Kâinat (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Efendimiz, bununla vitir namazının gecenin her cüz'ünde kılınabileceğini anlatmak istemişdir. Vitr'i gecenin sonuna te'hîr etmesi, uyanacağından emin bulunan kimsenin vitr'i gecenin sonunda kılmasının efdal olduğuna tenbîh içindir. Selefden bâzıları vitr'i gecenin evvelinde kilarlarmış. Ebû Bekr, Osman, Ebû Hureyre ve Râfi' b. Hadîc (Radiyallahû 'anhûm) bunlar meyânındadır. Ömeru'bnü'l-Hattâb, Alî b. Ebî Tâlib, İbni Mes'ûd, İbni Abbâs, İbni Ömer ve Ebû'd-Derdâ, hazerâtı ile Tabiînden birçokları da vitri gecenin sonunda kılarlarmış. Gerçi bir hadîsde Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Hz. Ebû Hureyre'ye vitr namazını uyumadan kılmasını emir buyurmuşdur. Fakat bu efdali beyân değil, onun uyuyup kalacağından endîşe ettiği içindir. îbni Huzeyme 'nin Hz. Ebû Katâde 'den rivayet ettiği bir hadîsde, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in Hz. Ebû Bekr'e : «Vitri ne zaman kılarsın?» diye.sorduğu, onun da: «Uyumadan kılarım.» cevâbını verdiği; aynı suâli Ömer'e sorduğu, onun : «Evvelâ uyurum, sonra kalkar vitr'i kılarım.» cevâbını verdiği görülmektedir. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), Hz. Ebû Bekr'e: «Sen akıllı davrandın. Yahut sağlama iş yaptın!»; Hz. Ömer'e de: «Sen kuvvetli olan tarafı tutun!» demişdir. Vitir namazı hakkındaki muhtelif rivayetlerin araları nasıl bulunduğunu görmüşdük. Bu husûsda Kadı İyâz da şunları söylemektedir: «Ulemâ derler ki: Bu hadîslerde İbni Abbâs, Zeyd ve Âişe'den her biri gördüklerini haber vermişlerdir. Hz. Âişe hadîsindeki ihtilâflar, bâzılarına göre râvîlerden, bâzılarına göre de Âişe (Radiyallahû anha)'nin kendisindendir. Caiz ki, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in gece namazını onbir rek'ât kıldığı rivayeti diğerlerinden fazla ola. Hz. Âişe'nin sair rivayetleri bâzı zamanlarda vâkî olan nâdirâtdandır. Bunların en çoğu gece namazının, sabahın sünneti ile birlikde onbeş, en azı da yedi rek'ât olduğunu gösterir ki, bu da vaktin genişliğine veya darlığına göre kıraati uzatarak kılmdığındandır. Netekim Huzeyfe ve îbni Mes'ûd hadîslerinde böyle olduğu bildirilmişdir. Yahut uyku veya hastalık gibi bir özürden dolayı veya yaşı ilerlediği vakit bâzı vakitlerde gece namazını böyle muhtelif kılmışdır. Netekim Hz. Âişe: Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) yaşlandığı vakit gece namazını yedi rek'ât kılmağa başladı; demişdir. Hz. Âişe'nin bazen gece namazının evvelinde kıldığı hafif iki rek'âtla sabah namazının sünnetini saymış olması; bazen de saymaması, yahut bir rivayette bunlardan yalnız birini söylemiş olması da mümkündür... Bu bâbda ötesine geçilemiyen ve noksanı caiz olmayan bir had bulunmadığında hilaf yokdur. Gece namazı ne kadar ziyâde yapılırsa, ecri de o nisbette artan ibâdetlerdendir. Hilaf yalnız Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in fi'li ve kendisi için seçtiği mikdâr husûsundadır.»
