Sahîh-i Müslim 2358. Hadis

Ahmed Davudoğlu açıklaması: Bu hadîsi Buhâri «Hibe» bahsinde tahric etmiştir. Menîha: Lügatte; atîyye, bahşiş ma'nâsınadır. Şeriat ıstılahında ise: Bir kimseye bir müddet sütünden istifâde ederek sonra sahibine iade şartîle verilen sağmal deve veya koyundur. Bir müddet yününden veya yapağından istifâde için verilen hayvan ) dahî menîhadır. Kazzâz'in beyânına, göre meniha ancak koyunla deveden olur. Bu bâbda Ebû Ubeyd şunları söylemiştir: «Araplarca menîha iki surette yapılır: Birinci surete göre: meniha, bir kimsenin dostuna hediyye vermesidir; verilen mal o şahsın olur. İkinci surete göre: Bir deve veya koyunu yün ve sütünden bir müddet istifâde ettikten sonra tekrar sahibine iade şartîle emaneten vermektir. Lügat ulemâsının beyânlarına göre «menîha» kelimesi «minha» şeklinde dahi okunabilir, ve hayvanda olduğu gibi meyve sâirede de yapılabilir. Filhakika sahih bir rivayette Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in Hz. Ummî Eymen'e bir hurmalığı menîha olarak verdiği beyân olunmuştur.cümlesi «Bu deve sabahleyin tas dolusu süt vererek gider; akşamleyin de tas dolusu süt vererek gelir.» yâni «akşam sabah büyük tas dolusu süt verir.» mânâsına menîhayı metheden bir sıfat cümlesidir. Uss: Büyük tas, demektir. Kadeh: İki kişiyi doyuracak kaptır. Sabûh: Sabahleyin sağılan süt: Gabûk: Akşamleyin sağılan süt, demektir. Kaadı Iyâz'ın beyânına göre bu iki kelime «Sadaka» dan bedel olmak üzere mecrûr okunurlar. Zarf olmak üzere mansûb okunmaları da caizdir. Hadîs-i şerif, menihanın faziletine delildir.