Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 1365, sondan 4872. ayet; 10. sure ve Yunus Suresinin 1. ayetidir. Yunus Suresi 1. ayetinin kelime sayisi 5, harf sayısı 23 ve toplam ebced değeri ise 1656 olarak hesaplanmıştır. Yunus Suresinin toplam ebced değeri 536028 olarak hesaplanmıştır. Ebced sayımlarında varsa ء Hemze harfi dahil olarak sayılmıştır. Bu sure الر hurufu mukatta harfleriyle başlamaktadır. Bu ayette ا (6) ل (4) ر (1) bulunuyor.
Kur’an-ı Kerîm, fert ve toplum olarak insanların muhtaç bulunduğu birçok hüküm (irşad, tâlimat, tavsiye vb.) ihtiva etmektedir; getirdiklerinin ölçülü, yerinde ve faydalı olması da onun “hikmetli” niteliğini oluşturmaktadır.
Kur’an’ı vahyeden Allah, daha hiçbir âyet göndermeden kitabın içeriğini bildiği için, bilgisindeki kitaba işaret ederek “bu kitap...” diyebilir veya birkaç âyet geldikten sonra, o zamana kadar gelenlerle ondan sonra gelecek olanlara işaret ederek “bu kitap...” demiş olabilir. Her iki durumda da kitaptan maksat Kur’an’dır.
Mehmet Okuyan
[Elif. Lâm. Râ.] İşte şu(nlar), doğru hükümler içeren Kitabın ayetleridir.
(Mekke’de nazil olmuştur ve 109 ayettir. 98. ayette Hz. Yunus’un kavminden bahsedildiği için sureye bu ad verilmiştir. Mekke halkı, kendi içlerinden bir adamın peygamber olabileceğine inanamıyorlar ve de “Allah, Ebû Tâlib’in yetimi Muhammed’den başka bir peygamber bulamadı mı?” diyorlardı. Hiç olmazsa hatırı sayılır, zengin ve makam sahibi birisinin peygamber olmasını daha uygun görüyorlardı. İşte bunun üzerine bu sure inmiştir.)
Mahmut Kısa
Elif, Lâm, Râ. Dinle, ey insanoğlu! Elif, Lâm, Râ gibi, senin pek iyi tanıdığın ve sürekli kullandığın harflerden oluşan fakat hem lafzı, hem de manasıyla eşsiz bir mucize olan bu mesaja kulak ver: Bunlar, hikmet dolu Kitabın ayetleridir.
Mekke döneminin sonlarında, İsra sûresinin hemen ardından indirilmiştir. Adını, Yûnus Peygamberin ilginç kıssasının anlatıldığı doksan sekizinci ayetten almıştır. 109 ayettir.
[1562] Mânası konusunda sözün tükenmeyeceği bu harfler, Allah Rasûlü’nün aldığı vahyi tek bir harfini dahi zayi etmeden ilettiğinin lafzi şahididir (Bkz: 68:1, not 1).
[1563] Kur’an’ın sıfatı olarak özne formu olan hakîmin kullanılması, vahyin inşâ edici bir özne oluşuna delâlet eder. “İşte bunlar” ile kastedilen, bazılarına göre bu âyetler, bazılarına göre de Kur’an’dır (Msl: Zemahşerî ve Taberî). Müteakip âyetlerin kapsamı, ikinci görüşü haklı kılmakla beraber, hassaten sûre içinde yer alan âyetlere vurgu olduğu da bir gerçektir.
Ömer Nasuhi Bilmen
Elif, Lâm, Râ. İşte onlar, hakîm olan kitabın âyetleridir.