Ayet Bulunuyor.
Matematiksel
Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 3029, sondan 3208. ayet; 26. sure ve Şu'arâ Suresinin 97. ayetidir. Şu'arâ Suresi 97. ayetinin kelime sayisi 6, harf sayısı 21 ve toplam ebced değeri ise 1671 olarak hesaplanmıştır. Şu'arâ Suresinin toplam ebced değeri 392049 olarak hesaplanmıştır. Ebced sayımlarında varsa ء Hemze harfi dahil olarak sayılmıştır. Bu sure طسم hurufu mukatta harfleriyle başlamaktadır. Bu ayette ط (0) س (0) م (1) bulunuyor.
Arapça Metin
تالله ان كنا لفي ضلال مبين
Latin Harfleriyle Okunuşu
Ta(A)llâhi in kunnâ lefî dalâlin mubîn(in)
Diyanet İşleri (Yeni)
“Allah’a andolsun! Biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz.”
Mehmet Okuyan
97,98. Allah’a yemin olsun: Sizi âlemlerin Rabbiyle eşit saymakla doğrusu apaçık bir sapkınlık içindeymişiz.
Bayraktar Bayraklı
96,97,98,99,100,101,102. Cehennemde putlarıyla çekişerek şöyle derler: “Vallahi, biz apaçık bir sapıklıkta idik; çünkü biz sizi âlemlerin Rabbine eşit tutmuştuk; biz apaçık bir sapıklık içindeymişiz. Şimdi ne şefaatçimiz ne de bir dostumuz vardır. Keşke geriye dönüşümüz olsa da inananlardan olsak.”
Abdulbaki Gölpınarlı
Allah hakkı için gerçekten de biz, apaçık bir sapıklık içindeydik.
Ahmet Tekin
“Vallahi biz, tamamen başımıza buyruk bir hayat, koyu bir cehalet, dalâlet ve bozuk düzen içindeymişiz.”
Diyanet İşleri (Eski)
96,97,98,99,100,101,102. Orada putlarıyla çekişerek: "Vallahi biz apaçık bir sapıklıkta idik; çünkü biz sizi Alemlerin Rabbine eşit tutmuştuk; bizi saptıranlar ancak suçlulardır; şimdi şefaatçimiz, yakın bir dostumuz yoktur; keşke geriye bir dönüşümüz olsa da inananlardan olsak" derler.
Hayrat Neşriyat
96,97. Onlar orada (putlarıyla) çekişerek derler ki: “Allah'a yemîn olsun ki, (biz)elbette apaçık bir dalâlet içinde imişiz.”
İsmail Hakkı İzmirli
97, 99. Tanrı/ya ant olsun ki bizler bir sapıklık içindeydik. Sizi âlemlerin Rabbiyle beraber tutuyorduk. Bizi ancak günahkârlar saptırmışlardı»;
Mustafa İslamoğlu
“Hayret vallahi![3227] Her ne kadar, apaçık bir sapıklığın ortasına düşen biz isek de,
Suat Yıldırım
96, 97, 98, 99, 100, 101, 102. Orada putlarıyla çekişirken şöyle derler “Vallahi de, tallahi de biz besbelli bir sapıklık içinde imişiz! ”“Çünkü biz sizi Rabbülâlemin ile bir tutuyorduk. Ama bizi saptıranlar da, o mücrimler oldu. “Şimdi artık ne şefaatçimiz var bizim, ne candan bir dostumuz! ” “Ah! Ne olurdu, imkân olsa da dünyaya bir dönsek ve müminlerden olsaydık! ” [36, 56; 40, 47; 7, 53; 38, 64]
