Sahîh-i Müslim 1003. Hadis

Ahmed Davudoğlu açıklaması: Bu hadîsi Buhârî, İsrâ suresinin tefsirinde ve Kitâbu't-Tevhîd» de tahrîc etmiştir. Hadîsi Şerîf, îslâmiyetin ilk devirlerindeki hâli beyân etmektedir. Rivayet itibariyle sahâbinin sözü olsa da hadîs imamlannca müsned hükmündedir. Hadîsde bahsedilen âyetin sebeb-i nüzulü ihtilâflıdır. İbni Abbâs (R.A.)'a göre Kur'ân-i Kerîmin orta derecede bir sesle okunması hakkında nazil olmuştur. Buna sebep hadîsde de zikredildiği vecihle müşriklerin küfretmeleridir. Tabeerinin Saîd b. Cübeyr'den tahric ettiği rivayete göre müşrikler Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e: «Sesle okuma, ki bizim İlâhlarımızı rahatsız edersin, sonra biz de senin ilâhına dil uzatırız! demişlerdir. «Namazını aşikâr etme!» cümlesinden murâd Kur'ân'dır. Hz. Âişe'ye göre bu âyet dua hakkında nazil olmuştur. Bâzıları teşehhüd hakkında, bir takımları da Ebu Bekir le Ömer (R.A.) haklarında indiğini söylerler. Hz. Ebu Bekir, Kur'ân'ı gizli okur ve: «Ben Rabbim Teâlâ Hazretleri ile münâcâtda bulunuyorum.» dermiş. Ömer (R.A.) ise aşikâr okur: «Ben şeytânı kovar; uyuklayanı uyandırır ve Allah'ı razı ederim.» dermiş. Bunun üzerine âyet inmiş ve Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Hz. Ebu Bekir'e: «Sesini biraz yükselt» Hz, Ömer'e de: «Sesini biraz alçalt!» buyurarak orta sesle okumalarını tenbih etmiştir. Âyetin namaz hakkında nazil olduğunu söyleyenler de vardır. Onlara göre mânâ: Namazını herkesin göreceği yerde kıldığın zaman riya için iyi; görünmiyecek yerde kılarken dahi kötü kılma! demektir. Bazılarına göre âyetin mânâsı: «Görülecek yerde namazı kılıp, görünmeyecek yerde terketme!» demektir. Bu son iki takdire göre âyetteki hitap zahiren Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e olsa da hakikatte ümmetinedir. Âyeti Kerîmenin duâ hakkında nazil olduğu takdirine göre bâzıları onun «Rabbini gizlice zikret!» âyeti kerîmesi ile neshedildiğini söylerler. Nevevî: İbni Abbâs (Radiyallahu anh)'ın kavlini tercih etmektedir.