Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 1359, sondan 4878. ayet; 9. sure ve Tevbe Suresinin 124. ayetidir. Tevbe Suresi 124. ayetinin kelime sayisi 18, harf sayısı 83 ve toplam ebced değeri ise 5990 olarak hesaplanmıştır. Tevbe Suresinin toplam ebced değeri 738241 olarak hesaplanmıştır. Ebced sayımlarında varsa ء Hemze harfi dahil olarak sayılmıştır.
Arapça Metin
واذا ما انزلت سورة فمنهم من يقول ايـكم زادته هذه ايمانا فاما الذين امنوا فزادتهم ايمانا وهم يستبشرون
Herhangi bir sûre indirildiğinde, içlerinden, (alaylı bir şekilde) “Bu hanginizin imanını artırdı?” diyenler olur. İman etmiş olanlara gelince, inen sûre onların imanını artırmıştır. Onlar bunu birbirlerine müjdelerler.
Sûrede ağırlıklı bir yere sahip olan münafıklar konusuna tekrar değinilmekte, onların alaycı ve çirkin davranışlarının müminlere bir zarar veremediği, hatta yürekten inanmış insanların imanlarını daha da güçlendirdiği, bu tutumlarının ancak kendi zararlarını arttırdığı ifade edilmektedir.
126. âyette sözü edilen musibetler hakkında çeşitli açıklamalar yapılmışsa da (bk. Taberî, XI, 73-74), münafıkların değişik vesilelerle gerçek ve çirkin yüzlerinin ortaya çıkmasına, rezil rüsvâ olmalarına rağmen bunlardan ders çıkarmadıklarına ve iki yüzlülükte ısrar ettiklerine işaret edildiği anlaşılmaktadır.
Mehmet Okuyan
Herhangi bir sure indirildiği zaman içlerinden bir kısmı “Bu, sizin hanginizin imanını artırdı ki?” der. İman edenler var ya, (indirilen her sure) onların imanlarını artırır ve onlar sevinirler.
Herhangi bir sûre indirildiği zaman onlardan bir kısmı der ki: “Bu sizin hanginizin imanını arttırdı?” Müminlere gelince, işte bu sûre onların imanlarını arttırır ve onlar sevinirler.
Ne zaman bir sûre indirilse, onlardan bazıları:¹ “Bu hanginizin imanını arttırdı?” derler. Bu, iman edenlerin imanını arttırdı. Onlar, müjdelenmelerine sevinirler.
Bir sure indirilince içlerinden bu hanginizin imanını artırdı diyen de var. Fakat inen sureler, inananların inançlarını artırır ve onlar birbirlerini müjdelerler.
Ne zaman bir sûre indirilse, münafıklar arasından: “Bu haber hanginizin imanını pekiştirip artırdı” diye küçümseyerek soran birileri, çıkar. Ama iman edenlere gelince inen sûreler, onların imanlarını artırır ve onlar Allah'ın kendilerine ulaştırdığı müjdenin sevincini duyarlar.
Herhangi bir sûre indirildiği zaman, onlardan bir kısmı:
“Bu, sizin hanginizin imanını artırdı?” derler. İman edenlerin imanını artırmıştır. Mü'minler, inen sûreler sebebiyle birbirlerini müjdeleyerek sevinirler.
Bir sure indirildiğinde onlardan bazıları: "Bu, hanginizin imanını artırdı" der. İman edenlere gelince, bu onların imanlarını artırmıştır ve onlar buna sevinip müjdeleşirler.
Bir sûre indirildiğinde onlardan bazısı: 'Bu, hanginizin imanını arttırdı?' der. Ancak iman edenlere gelince; onların imanını arttırmıştır ve onlar müjdeleşmektedirler.
Bir sûre indirildiği zaman, münafıklar alay yollu birbirine; “- Bu sûre hanginizin imanını artırdı? “der. Fakat müminlere gelince; Her inen sûre, onların imanını artırmıştır ve onlar (Bundan) sevinip müjdeleşirler.
Bir sure indiği zaman, onlardan bazıları: “Bu hanginizin imanını artırdı?” derler. O sure, hakiki olarak iman edenlerin imanını artırdı ve onlar (sure indi diye) seviniyorlar.
Bir sûre indiğinde, onlardan bir takımı: «Bu sizden hanginizin inanını arttırdı?» demektedirler, imdi inananların bu arttırır inanını, onlar müjdelenirler
Her ne zaman (Kur'an'dan) yeni bir sure indirilse münafıklardan bazıları (alaylı bir şekilde): “Bu (sure) hanginizin imanını artırdı?” diye sorarlar. Gerçek şu ki, o (sure) inananların imanını artırmış (kuvvetlendirmiştir) ve onlar (her inen vahiyle) sevinç duyarlar.
Cemal Külünkoğlu Tevbe Suresi 124. Ayet Açıklaması
Bkz. 8:2Vahiy, yaratılış safiyetini kaybeden, nefsin ve şeytanın tesirinde kalarak ve kötülüklerden etkilenerek fıtratıyla çelişen davranışlar sergileyen toplumların tekrar aslına ve özüne dönmesi için Allah’ın merhametinin bir tecellisidir. Gelen her ayet ya da sûre insanların düzenli hayat yaşaması içindir. Her ilahi öğretinin temelinde insanın önünü açmak ve onu mutlu etmek vardır. Yani vahiy barışın ve esenliğin kaynağıdır. Onun için vahyin ilk muhatapları gelen her ayetle sevinç duymuşlar ve bayram havası yaşamışlardır. Aslında aynı heyecanı belki daha da fazlasıyla bugünün Müslümanı da yaşamalıdır. Zira 23 yıllık vahyin tamamı bir kitap halinde şu an elindedir. Dolaysıyla o ilk muhatapların yaşadığı yüzlerce bayramı her gün yaşamalıdır. Ancak bu sevinci yaşaması için önce Kur’an’ı anlaması gerekir. Anlaşılmayan hiçbir şey hayata heyecan katamaz, etki edemez. Fakat günümüz Müslüman’larının çoğu ömrü boyunca Kur’an mektubuna sadece baktı durdu. Bir defa olsun gönderenin ona ne yazdığını merak etmedi. Sadece çok değerlidir ve Allah’tan geliyor diyerek özel koruma altına aldı. Yani geliş amacıyla hiç ilgilenmedi. Oysa ahirette gönderenin huzuruna çıktığı zaman “Ondan sorguya çekileceksiniz!” (Zuhruf, 43:44) ayetine muhatap olacaktır.
Diyanet İşleri (Eski)
Bir sure inince, aralarında "Bu, hanginizin imanını artırdı?" diyen ikiyüzlüler vardır. İnananların ise imanını artırmıştır; onlar birbirlerine bunu müjdelemek isterler.
Herhangi bir sûre indirildiği zaman onlardan bir kısmı der ki: «Bu sizin hanginizin imanını artırdı?» İman edenlere gelince (bu sûre) onların imanlarını artırır ve onlar sevinirler.
Her ne zaman bir sure inse, "Bu sure hanginizin inancını arttırdı," diye soranlar var. Gerçekten inananların inancını arttırmıştır, ve onlar (her surenin inişiyle) sevinip birbirlerini müjdelerler.
Bir sûre indirildiği zaman, içlerinden biri çıkar, "Bu sûre hanginizin imanını arttırdı?" der. Fakat müminlere gelince, aslında her inen sûre onların imanını arttırmıştır ve onlar sürekli olarak müjdelenip duruyorlar.
Bir Sûre indirildimi içlerinden biri çıkar «bu hanginizin iymanını artırdı bakalım?» der, evet, iymanı olanların iymanını artırmıştır ve onlar müjdelenib duruyorlar
Bir sûre indirildiği zaman içlerinden kimi: «Bu (sûre) hanginizin îmaanını artırdı?» der. İman etmiş olanlara gelince: (Her inen sûre) dâima onların îmanını artırmışdır ve onlar (Kur'an indikçe sevinçlerinden) birbiriyle müjdeleşirler.
Hem bir sûre indirildiği zaman, bunun üzerine onlardan (o münâfıklardan) bazısı: “Bu, hanginizin îmânını artırdı?” der. Fakat îmân edenlere gelince, işte (her inen sûre)onların îmanlarını artırır ve onlar (bunu müjde kabûl ederek) sevinirler.
Ne zaman bir sure indirilse, hemen onlardan birileri “Bu sure ile hanginizin imanı arttı” diye konuşurlar. Elbetteki bu inen sure Allah’a iman edenlerin imanlarını artırmış ve inişinden de sevinç duymuşlardır.
Bir sûre inzal olundu mu münafıklardan biri diğerine istihza ile «— bu sûre hanginizin imanını artırmıştır» der. Müminlere gelince bu sûre onların imanlarım artırır, onlar o âyet ile sevinirler.
Bir sure indirildiğinde onlardan bazısı, “Bu, hanginizin imanını arttırdı?” der. Ancak iman edenlere gelince (Allah), onların imanını arttırmıştır ve onlar müjdeleşmektedirler.
Ne zaman Kur’an’dan bir sûre indirilse veya bu inen ayetler kendilerine tebliğ edilse, içlerinden bazıları güya müminlerle alay ederek, “Şimdi bu ayetler hanginizin imanını güçlendirdi?” derler. İman edenlere gelince,her indirilen ayet onların imanını iyice pekiştirip artırır ve onlar, Allah’ın vaadettiği sonsuz nîmetlerin müjdesiyle, yürekleri ferahlatan bir coşku ve sevinç duyarlar.
Bir sûre indirildiği zaman içlerinde:
-“Bu hanginizin imanını artırdı?” diyen kimseler vardır.
İman eden kimselerin, evet, onların imanını artırdı.
Onlar birbirini müjdeliyor.
Her ne zaman yeni bir sûre indirilse, o münâfıklardan kimileri: “Bu sûre hanginizin îmanını arttırdı?” diye sorar. Gerçek şu ki o sûre ancak mü’minlerin îmanını artırır ve onlar, bu yüzden sevinç duyarlar.
NE ZAMAN bir sure indirilse, o hakkı inkar edenlerin arasından “Bu [haber] hanginizin imanını pekiştirdi?” diye (küçümseyerek) soran birileri çıkar. 164 Ama imana erişmiş olanlara gelince, bu onların imanlarını pekiştirir ve onlar [Allah'ın kendilerine ulaştırdığı] müjdenin sevincini duyarlar. 165
Ne zaman bir sure indirilse hemen onlardan birileri, ‘Bu hanginizin imanını artırdı?’ derler. Evet, iman edenlerin imanını artırır ve onlar bunu birbirlerine müjdelerler. 3/113, 5/82...84, 8/2- 3, 16/102
NE zaman Kur’an’dan bir bölüm indirilse, hemen onlardan birileri: “Bu hanginizin imanını artırdı?” derler.[1556] Hani iman edenler var ya: bu onların imanlarını tabii ki artırmıştır; ve elbet onlar bunun sevincini ve müjdesini paylaşırlar.[1557]
Mustafa İslamoğlu Tevbe Suresi 124. Ayet Açıklaması
[1556] Kur’an, kurucu neslin imanının hem sebebi, hem takviyesiydi. Vahyi Allah’ın insana olan umudunun bir ifadesi olarak gördükleri için, vahyin artması umutlarını ve güvenlerini artırıyordu.
[1557] Yestebşirûn, hem “müjde” hem “sevinç” ifade eder. Vahyin devam etmesi onlar için bir müjde ve sevinç kaynağı oluyordu. Ümmü Eymen’i, ancak bu âyeti anladığımızda anlayabiliriz: “Nebi’nin vefatından sonra Ebubekir Ömer’e ‘Haydi Rasulullah’ın sağlığında ziyaret ettiği gibi, biz de Ümmü Eymen’i ziyarete gidelim’ der. Onun yanına vardıklarında Ümmü Eymen ağlamaya başlar. (Onun Nebi’nin vefatına ağladığını sanarak) ‘Niçin ağlıyorsun? Bilmiyor musun ki Allah’ın katında olan Allah Rasûlü için daha hayırlıdır’ derler. ‘Ben bunu bilmediğim için ağlıyor değilim; asıl ben semadan vahyin inişi kesildi de, ona ağlıyorum’ der. Bunun üzerine Ebubekir ile Ömer de ağlamaya başlarlar” (Müslim).
Ömer Nasuhi Bilmen
Ve ne zaman bir sûre indirilmiş olunca, onlardan kimi der ki: «Bu hanginizin imânını arttırdı?» Fakat o kimseler ki, imân etmişlerdir, artık onlara imânı arttırmıştır ve onlar müjdelenirler.
Yeni bir sûre indirildiğinde onlardan bazıları: “Bu inen kısım hanginizin imanını artırdı acaba? ” diyerek vahyi küçümserler. Ama bu, iman edenlerin imanını, yakinini artırır ve onlar sevinip birbirlerini müjdelerler.
Bir sure indirilince bazıları: “Şimdi bu hanginizin imanını (güvenini) arttırdı ki?” der. O (sure), inanıp güvenmiş olanların güvenini artırır. Onlar onu (sureyi), birbirlerine müjdelerler.
Bir sûre indirilince, aralarında: -Bu hanginizin imanını artırdı? diyen kimseler vardır. O, iman eden kimselerin imanını artırmıştır. Onlar, bunu birbirlerine müjdelerler.
Yeni bir sûre indirildiğinde, onlardan “Bu sûre hanginizin imanını arttırdı?” diyenler olur. İman edenlere gelince, bu sûre gerçekten onların imanını arttırmıştır; onlar bununla sevinç duyarlar.
Ne zaman bir sure indirilse içlerinden biri, "Bu hanginizin imanını artırdı?" diye konuşur. İmanı olanların imanını artırmıştır. İşte sevinip duruyorlar!
Ḳaçan bir sūre inse anlaruñ nicesi eydürler: Kimüñ īmānın arturdı bu sūre?dirler. Ammā ol kişiler ki īmān getürdiler, arturur īmānlarını. Daḫı anlarbiri birine beşāret eyler.