Sahîh-i Buhârî 2323. Hadis

İbnü'l-Münir şöyle demiştir: "Köpek edinmeye yönelik yasaktan, ziraat için köpek edinme istisna edilerek mubah görülmüştür. Buharı, bu hükümden, ziraatte bulunmanın da mubah olduğunu ortaya koymayı amaçlamıştır. Köpek edinmeye ziraat için olduğu zaman izin verildiğine göre, bu hüküm, ziraatte bulunmaya göre mubahlık bakımından daha zayıf demektir. (Dolayısıyla ziraat, evleviyetle mubah bir konudur.) İbn Abdilberr şöyle demiştir: "Zikredilen hadise göre, av ve çoban köpeği edinmek mubahtır. Durum ziraat için de böyledir. Çünkü bu halde köpek koruma görevi yapmaktadır. Bunun dışındaki amaçlarla köpek edinmek ise mekruhtur. Fakat av köpeği ve zikredilen diğer istisnaların kapsamına, bir yarar sağlayan, bir zararı önleyen diğer konular da kıyas yoluyla girmektedir.

Dolayısıyla mekruhluk, sadece hiçbir ihtiyaç olmadığı halde köpek edinmeyle ilgilidir. Çünkü köpek, insanları korkutmakta, içinde bulunduğumuz evlere meleklerin girmemesine sebep olmaktadır. "Amelinden eksilir", yaptığı amellerden elde ettiği sevap eksilir, anlamındadır. Bu söz de, köpek edinmenin haram kılınmadığını gösterir. Çünkü bir şeyi edinmek haram kılınmış ise, sevap eksilsin eksilmesin, her halükarda onun yasaklanmış olması gerekir. İşte bu durum, köpek edinmenin, haram değil, mekruh olduğunu gösterir.

Bana göre, hadisin dayanak olduğu nokta şudur: Köpeklerle ilgili, kapların yedi kez yıkanması gibi kişinin neredeyse yapamayacağı ve korunamayacağı bir takım teabbüdı hükümler nedeniyle, köpek edinilmesi halinde sevap eksilmektedir. Rivayete göre, Mansur, Amr İbn Ubeyd'e bu hadisin sebeb-i vurudunu sormuştu. Mansur ona, "Çünkü köpek, misafire karşı havlar ve dilenciyi korkutur" diye cevap vermiştir.