Sahîh-i Müslim 5507. Hadis

Ahmed Davudoğlu açıklaması: Bu hadîsi Buhari «KUâbu'I-,Libâs»'da tahrîc ettiği gibi diğer bütün sünen sahipleri de buradaki ikinci rivayette olduğu şekilde erkeğin zâferanlanması kaydıyle rivayet etmişlerdir. Nesâi'nin bir rivayetinde : «Zaferanlanmaktan nehy buyurdu.» şeklinde mutlak zikredilmişse de, o mutlak rivayet diğer mukayyed olanlara hamledilmiştir. İbni Tîn ile İbni Battal: «Bu nehiy vücuda mahsustur. Ve kerahete hamlolunur. Çünkü vücuda zâferan sürmek şeriat sahibinin yasak ettiği refahdan ma'duddur. Nehyin tahrim için değil de, kerahete hamledildiğine delil Enes hadisidir. Mezkûr hadîste : Abdurrahman b. Avf üzerinde sarı boya eseri olduğu halde, Resûlullah {Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in yanına geldi de Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) : «Bu ne hal?» dedi. Onu reddetmedi. Yıkamasını da emir buyurmadı. Bu gösterir ki, yeni güveyi olmayanlara yasaklaması kerahete mahmulmüş» demişlerdir. Gerçi Ebû Davud'un Hz. Ammâr'dan rivayet ettiği bir hadîste Ammâr (Radiyallahu anh)'in geceleyin zâferan sürülüp ertesi gün Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in huzuruna gittiği, fakat kendisine hoşbeşde bulunmayıp : «Git, bunu üzerinden yıka!» buyurduğu, yıkayıp geldiği halde boya'dan eser kaldığı için tekrar yıkamaya gönderdiği, nihayet boyadan eser kalmadığını görünce ona hoşbeşde bulunduğu ve : «Şüphesiz kî, melekler kâfirin cenazesine zaferanla boyanan ve cünüp olan kimsenin yanına hayırla gelmezler.»buyurduğu rivayet olunmuşsa da bu hadîs ma'lumdur. Senedinde meçhul râvi vardır. Mamafih sahih olan bir tarik varsa da Buhari ve Müslim rivâyetleriyle boy ölçüşecek derecede değildir.