

Tahric: Buharî Edeb; Nesaî sünen-i Kübra El-yevm vel-leyle; Ebu Davud, edeb; Ahmed b. Hanbel. VI. 51.66. 209. 231, 281.
AÇIKLAMA: Lugat ulemasına göre «habuset» ile «Iakiset» kelimeleri arasında manaca fark yoktur. Her ikisi de pis ve çirkin oldu manasına gelir. Lakin hubus lafzı çirkin görüldüğü için kullanılmaması tavsiye buyurulmuştur. Çünkü Arablar lafızda edebe riayet ederler, çirkin söz kullanmazlardı. İbnü'l-Arabî'ye göre «lakıset»'in manası daraldı, demektir. Gerçi Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) sabah namazına kalkamayan için: «Habis nefisi» tenbel» demişse de bu söz müphem bir şahıs için verilen bir haber mahiyetinde olduğundan söylenmesi mahzurlu değildir. Ragıb: «Habis kelimesi îtikadda batıl, sözde yalan, fiilde çirkin manalarına kullanılır.» demiştir. İbni Battal da buradaki nehyin vucub için değil, edeb ve nezaket babında olduğunu söylemiştir.

Zincir sözün kaynağından musannife doğru sıralanmıştır: 1 = sözü söyleyen/ilk aktaran, sonrakiler onu sırayla nakledenler, en altta eseri derleyen Müslim. Râviye tıklayınca aynı râvinin geçtiği tüm hadisler listelenir; parantezdeki sayı râvinin sitedeki hadis kitaplarında geçtiği hadis sayısıdır.