

Tahric: Buhari, deavat; Tirmizî, deavât; Ebu Davud, vitr; ibn Mace, dua; Muvatta', kur'an; Ahmed b. Hanbel, II, 487.
AÇIKLAMA: Hadîs-i şerîf duaya devam etmenin lüzumuna ve icabetin gecikmesinden şikayet edilmemesi gerektiğine delildir. Ulemadan bazılarının beyanına göre, duadan bıkan kimsenin duası kabul olunmaz. Çünkü kabul edilsin edilmesin dua bir ibadettir. Mü'mine ibadetten bıkmak yakışmaz. İcabetin gecikmesine gelince; bu, ya vakti gelmediği içindir, yahut ezelde dünyadaki duası kabul edilmeyeceği, fakat bunun bedeli ahirette verileceği mukadder olduğu, yahut duasında ısrar edip mübalağa göstermesi içindir. Çünkü Teala Hazretleri duada ısrarı sever. Çok dua edenin duası makbul olur. BUHARİ RİVAYETİ VE İZAH

Zincir sözün kaynağından musannife doğru sıralanmıştır: 1 = sözü söyleyen/ilk aktaran, sonrakiler onu sırayla nakledenler, en altta eseri derleyen Müslim. Râviye tıklayınca aynı râvinin geçtiği tüm hadisler listelenir; parantezdeki sayı râvinin sitedeki hadis kitaplarında geçtiği hadis sayısıdır.