Ebû Zeyd · Tâbiî, Medine'nin yedi fakihinden
Ebû Zeyd Hârice, vahiy kâtibi ve Kur'an'ın cem'inde görev alan sahâbî Zeyd b. Sâbit'in oğludur. Neccâroğulları'na mensup olup h. 30 / m. 650-651 yılında (bir görüşe göre h. 29) Medine'de doğmuştur. Tâbiîler neslinin, fıkıh ilmiyle öne çıkan 'Medine'nin yedi fakihi' arasında sayılır.
Babası, annesi Ümmü Sa'd ve amcası Yezîd b. Sâbit ile Üsâme b. Zeyd ve Sehl b. Sa'd gibi sahâbîlerden ilim almıştır. Babasından devraldığı ferâiz (miras hukuku) bilgisi ve yazışma işlerindeki mahareti ile tanınmış, Emevîler döneminde miras taksimi yapan kassâmlık görevini üstlenmiştir. Ömer b. Abdülazîz Medine valisi iken oluşturduğu danışma meclisinde yer almıştır. Oğlu Süleyman, Ebû Bekir b. Hazm, İbn Şihâb ez-Zührî ve Ebü'z-Zinâd ondan ders alanlar arasındadır. Hadis münekkitleri onu güvenilir kabul etmiştir.
Medine'de h. 100 / m. 718-719 yılında vefat etmiş (h. 99 diyenler de vardır), cenaze namazını Medine valisi Ebû Bekir b. Hazm kıldırmıştır.
Râvi adları senedden otomatik ayrıştırılmış; kimlik ve hayat bilgileri ricâl kaynaklarından (Itqan râvi profilleri, muslimscholars.info) eşleştirilerek eklenmiştir.