Lokman Suresi 18. Ayet

Lokmân’ın oğluna yönelttiği bu öğütler de Allah’ın ona verdiği hikmetin meyveleridir. Kuşkusuz insanın yaptığı her şey –ne kadar saklanırsa saklansın– Allah’ın mutlaka onu bildiği, dolayısıyla onun hesabını soracağı inancı ve bilinci ile bundan doğan sorumluluk duygusu ve kaygısı ahlâkî hayatın temelidir. Nitekim meşhur bir özdeyişte “Hikmetin başı Allah korkusudur” denilmiştir. Büyük şairimiz Mehmed Âkif’in, “Ne irfandır veren ahlâka yükseklik ne vicdandır / Fazilet hissi insanlarda Allah korkusundandır” şeklindeki beyti de bu gerçeğin güzel bir ifadesidir. İnsanın iyi ve itaatkâr bir kul olduğunu gösteren üç örnek davranışın sıralandığı 17. âyetteki “namaz” Allah’a kulluk ödevini, “iyi olanı emredip kötü olana karşı koymak” toplumsal davranışlar karşısındaki kulluğun gerektirdiği yapıcı tutumu, “sabır” ise maddî ve sosyal çevreden gelen sıkıntıları, belâları birer imtihan bilip metanetle karşılama olgunluğunu yansıtır. Âyetteki “İşte bunlar, kararlılık gerektiren işlerdendir” ifadesi, bu müsbet davranışların, kulluktaki kemali gösteren birer örnek olduğunu, hayatın şartları içinde yerine getirilmesi gereken böyle daha başka yüksek davranışlar da bulunduğunu gösterir. 18-19. âyetlerde ise kaçınılması gereken olumsuz davranışlardan örnekler verilmektedir. Bu örneklerin, özellikle kendini beğenmişlerin, başka insanları aşağılayıcı tutumlarından seçilmiş olması ve bunların Allah sevgisinden mahrum kalacakları uyarısında bulunulması, Kur’an’ın insan onuruna verdiği değeri yansıtması bakımından özellikle dikkat çekicidir.

Benzer mesaj: İsrâ 17:37.,Benzer mesajlar: Nisâ 4:36; Hadîd 57:23.  

bk. Kur’ân-ı Kerim, 17:37.  

“Böbürlenerek yürüme!” Yani, kibirli olma, insanlar üzerinde sahte bir imaj oluşturmak için farklı markalar giyinerek gösteriş yapma, pahalı ve lüks arabalara binerek caka satma, kendini olduğundan farklı göstermeye çalışarak yetersizlik duygusuna, aşağılık kompleksine kapılma! Böyle yaparsan Allah’ın sevmediği insanlardan olursun!  

1 Sa'r: Esasen kelime olarak, develerin boynunu büken bir hastalık çeşididir. Burada mecazen, “boynu dertli deve gibi başını yana bükerek kibirli olma” demektir. Dilimizde bununu karşılığı kasalmak, böbürlenmek, kibirlenmek ve büyüklük taslamak olduğu için tercüme bu şekilde yapılmıştır. Bu fiile, “insanlara yanağını eğme, boyun eğme, yani kendini küçük görme” anlamı verenler de olmuştur. Ancak ayetin öncesine ve sonrasına göre yukarıda anlam daha uygun düşmektedir. En doğrusunu Allah bilir.  

[3650] Muhtâl, “Kendinde olağanüstü fazilet vehmederek kurumlanma” anlamına gelen ihtiyalden türetilmiştir (Krş: 57:23).