Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 4070, sondan 2167. ayet; 39. sure ve Zümer Suresinin 12. ayetidir. Zümer Suresi 12. ayetinin kelime sayisi 5, harf sayısı 23 ve toplam ebced değeri ise 1103 olarak hesaplanmıştır. Zümer Suresinin toplam ebced değeri 364979 olarak hesaplanmıştır. Ebced sayımlarında varsa ء Hemze harfi dahil olarak sayılmıştır.
Bu âyetler, Hz. Peygamber’in, ümmetine tebliğ ettiği buyruklara öncelikle kendisinin uyması, kendisini kanunlar üstü görmemesi gerektiğini ifade eder. 10. âyette iyi bir müslüman olmanın şartları, doğru inançtan ibadetlere ve güzel ahlâka kadar bütün İslâmî yükümlülükleri kapsayan şu üç kelimeyle özetlenmişti: İman, takvâ, hasene (iyilik). Burada ise aynı görevler başka ifadelerle dile getirilerek Resûlullah’ın bu görevlerle yükümlü kılındığı ve bu suretle, “müslümanların ilki olmak”la sorumlu tutulduğu bildirilmekte, ayrıca bu durumunu insanlara açıklaması istenmektedir. Özellikle “Eğer rabbime isyan edersem, dehşetli bir günün azabına uğrayacağımdan korkarım” şeklindeki ifade, kötülük yapması halinde onun da başka insanlar gibi Allah’ın azabına uğrayacağını, teorik olarak kendisine bu hususta bir ayrıcalık, bir dokunulmazlık tanınmadığını ifade etmesi bakımından son derece anlamlıdır. Nitekim Abese sûresinin başında (80:1-10) Hz. Peygamber, yanlış bulunan bir davranışı dolayısıyla ikaz edilmiştir. Kuşkusuz bu âyetler, onun bir ilâh gibi hatasız görülmemesi gerektiğini ortaya koyması bakımından önemlidir. Fakat bundan daha önemli olanı şudur ki, Resûlullah bu âyetleri de bütün âyetler gibi kutsal saymış ve en ufak bir komplekse kapılmadan insanlara duyurmuştur. İşte bundan dolayı o, insanlığa örnek, âlemlere rahmet kabul edilmiştir (Enbiyâ 21:107; Ahzâb33:21).
Mehmet Okuyan
Bana müslümanların ilki (öncüsü) olmam emrolundu.”
“Ve bir de, Müslümanların ilki ve öncüsü olmakla emrolundum!”Bu yüzden ben, yeryüzünde bir tek mümin kalmamış bile olsa, asla ümitsizliğe, yılgınlığa kapılmayacak, gerekirse tek başıma mücâdeleye devam edeceğim; tüm kalbimle, tüm benliğimle Rabb’imin buyruklarına boyun eğerek ve sözlerimle, davranışlarımla, hayatımla, ölümümle müminlere örneklik ederek, dâimâ Müslümanların ilki ve öncüsü olacağım!”
11,12. (Ey Muhammed!): “Ben sadece dini içtenlikle Allah’a has kılarak, kulluk etmekle emrolundum ve ben, Müslümanların ilki olmakla da emrolundum.”1 de.
1 “Müslümanların ilki olmakla da emrolunmak.” Bütün Peygamberlerin ana prensiplerinden birisidir. Çünkü bir Peygamberin kendi getirdiği dine öncelikle kendisinin îman etmesi gerekir. Çünkü Peygamberler kendi koydukları kuralları öncelikle kendileri çiğneyen sahtekârlardan, değildirler. Bu ifâdeden bir de; her Müslüman’ın emrolunduğu şeyi öncelikle kendisinin yapması prensibine sahip olması gerektiği anlaşılır. Yani bir Müslüman; “bu emredilenleri kimse yapmazsa ben yaparım” dememeli. Çünkü bu durumda, o işin yapılması asla mümkün olmaz.
