"Bedir'e katılanların (Ömer zamanındaki) atiyyeleri beşer bin idi." Atiye, Ömer r.a. döneminden itibaren onların her birisine yıllık verilen miktara denilir. "Ömer andolsun onları" daha fazla atiyye vermek suretiyle diğerlerine "üstün tutacağım, dedi." Malik b. Evs'in, Ömer'den rivayetinde "o muhacirlere beşer bin beşer bin verdi.Ensara dörder bin dörder bin verdi. Nebi (s.a.v.)'in hanımlarını üstün tutarak onların her birisine onikişer bin verdi."
Tirmizi, Nesai, İbn Hibban ve Hakim sahih bir senedle Ali'nin şöyle dediğini rivayet etmektedirler: "Cibril Bedir günü Nebi (s.a.v.)'e gelerek dedi ki: Sen ashabını esirler hususunda muhayyer bırak. İsterlerse onları öldürebilirler, isterlerse de gelecek sene onların sayısı kadar kendilerinden öldürülmek üzere fidyeyi seçebilirler. Ashab fidye alalım ve bizden (o kadar kişi) öldürülsün, dediler."
Müslim de bu olayı Ömer radıyallahu anh'ın rivayet ettiği bir hadis olarak uzunca rivayet etmiş bulunmaktadır. Bu rivayetinde sebebi de zikretmiştir. Buna göre Nebi (s.a.v.) : Bu esirler hakkındaki görüşünüz nedir diye sormuş. Ebu Bekir: Benim görüşüme göre onlardan bir fidye alalım, bu bizim için bir güç olur. Olur ki Allah da onlara hidayet verir, dedi. Ömer de: Benim görüşüme göre onları bize teslim et. Biz de onların boyunlarını vuralım ..
Çünkü bunlar küfrün önderleridir, dedi .. Fakat Ebu Bekir 'in dediği Resulullah (s.a.v.)'in deha çok hoşuna gitti..." Bu rivayette yüce Allah'ın: "Yeryüzünde çokça savaşıp zaferler kazanıncaya kadar esirler alması hiçbir Nebie yaraşmaz."[Enfal, 67] buyruğunun nüzulü de sözkonusu edilmektedir. Kafir esirlerden fidye almanın caiz olup olmaması ile ilgili imamların görüş ayrılıkları da Cihad bölümünün "sonra ya lütfederek karşılıksız salın yahut fidye alın. Savaş ağırlıklarını bırakıncaya kadar. " [Muhammed,4] başlığında açıklanmış bulunmaktadır.
Selef (Ebu Bekir ile Ömer'in esirler hakkındaki) iki görüşten hangisinin daha doğru olduğu hususunda ihtilaf etmiştir. Bazıları şöyle demiştir: Ebu Bekir'in görüşü daha doğru idi.. Çünkü yüce Allah'ın bu husustaki takdirine uygundu. Hüküm de nihai olarak bu şekilde karar kılmıştır. Ayrıca o esirlerin pek çoğu ya bizzat yahut da bu olaydan sonra doğan zürriyeti vasıtası ile İslam'a girmiştir. Rahmetin gazaba baskın oluşuna da uygundur. Nitekim Allah'ın haklarında rahmet yazdığı kimseler ile ilgili olarak Allah'ın tespit ettiği hükmün bu olduğu da sabit olmuştur. Fidye almalarından ötürü siteme gelince; bu da az dahi olsun bir dünyalığı ahirete tercih eden kimselerin zem edilmelerine işarettir.
Doğrusunu en iyi bilen Allah'tır. "Birinci fitne" yani Osman'ın öldürülmesi "ortaya çıktı." Bu fitne Bedir'e katılmış olanlardan kimseyi geride bırakmadı. Yani onlar Osman'ın öldürülmesi ile birlikte çıkan fitneden itibaren Harre vakası ile birlikte diğer fitnenin ortaya çıkışına kadar olan dönemde vefat ettiler. Bedir'e katılanlar arasında en son vefat eden kişi Sad b. Ebi Vakkas'tır. O da Harre vakasından birkaç yıl önce vefat etmiştir.
"Daha sonra ikinci fitne yani Harre vakası meydana geldi." Harre vakası Yezid b. Muaviye'nin son zamanlarında meydana gelmiştir. İleride yüce Allah'ın izniyle Fiten bölümünde buna dair bazı açıklamalar gelecektir. KİTABU’L-MEĞAZİ EK SAYFA – 1574-2 باب: تسمية من سمي من أهل بدر، في الجامع الذي وضعه أبو عبد الله على حروف المعجم. 13. EBU ABDULLAH (EL-BUHARİ)'IN TERTİB ETTİĞİ EL-CAMİ' ADLI ESERİNDE BEDİR'E KATILANLARDAN ADI VERİLENLERİN ADLARININ MU'CEM (ARAP ALFABE) HARFLERİNE GÖRE SIRALANIŞI النبي محمد بن عبد الله الهاشمي صلى الله عليه وسلم.
Nebi Haşim! Muhammed b. Abdullah el-Haşimi Sallallahu Aleyhi ve Sellem إياس بن البكير. İyas b. el-Bukeyr بلال بن رباح مولى أبي بكر القرشي. Bilal b. Ebi Rebah Mevla Ebu Bekr es-sıddık (Nebi s.a.v.’in müezzini Bilal r.a.) حمزة بن عبد المطلب الهاشمي Hamza b. Abdulmuttalib el-Haşimi (Nebi s.a.v.’in amcası) حاطب بن أبي بلتعة حليف لقريش. Hatib b. Ebi Beltaa - Kureyşlilerle antlaşmalı olan Ebu Huzeyfe b. Utbe b. Rabia el-Kuraşi حارثة بن الربيع الأنصاري، قتل يوم بدر، وهو حارثة بن سراقة، كان في النظارة.
Harise b. er-Rabi el-Ensari -Bedir günü öldürülmüş olup, Harise b. Surakc1dır . belli bir yeri bekleyen bekçiler arasında idi- خبيب بن عدي الأنصاري. Hubeyb b. Adiy el-Ensari خنيس بن حذافة السهمي. Huneys b. Huzafe es-Sehmi رفاعة بن رافع الأنصاري. Rifaa b. Rafi' el-Ensari رفاعة بن عبد المنذر أبو لبابة الأنصاري. Rifaa b. Abdulmunzir Ebu Lubabe el-Ensari الزبير بن العوام القريشي.
Zübeyr b. Awam el-Kuraşi زيد بن سهل أبو طلحة الأنصاري. Zeyd b. Sehl Ebu Talha el-Ensari أبو زيد الأنصاري. Ebu Zeyd el-Ensari سعد بن مالك الزهري. Sad b. Malik ez-Zühri سعد بن خولة القرشي. Sad b. Havle el-Kuraşi سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل القرشي. Said b. Zeyd b. Amr b. Nufeyl el-Kuraşi سهل بن حنيف الأنصاري. Sehl b. Huneyf el-Ensari ظهير بن رافع الأنصاري وأخوه. Zuhayr b. Rafi' el-Ensari عبد الله بن عثمان.
(kardeşi) Abdullah b. Osman أبو بكر الصديق القرشي. Ebu Bekir es-Sıddık el-Kuraşi عبد الله بن مسعود الهذلي. Abdullah b. Mes'ud el-Huzeli عتبة بن مسعود الهذلي. Utbe b. Mes'ud el-Huzeıı عبد الرحمن بن عوف الزهري. Abdurrahman b. Avf ez-Zühri عبيدة بن الحارث القرشي. Ubeyde b. el-Haris el-Kuraşi عبادة بن الصامت الأنصاري. Ubade b. es-Samit el-Ensari عمر بن الخطاب العدوي. Ömer b. el-Hattab el-Adevi عثمان بن عفان القرشي، خلفه النبي صلى الله عليه وسلم على ابنته، وضرب له بسهمه.
Osman b. Affan el-Kuraşi --Nebi s.a.v. onu (Osman'ın eşi ve) hasta olan kızına bakması için Medine'de bırakmış ve ona ganimetten payını da vermişti-- علي بن أبي طالب الهاشمي. Ali b. Ebi Talib el-Haşimi] عمرو بن عوف، حليف بني عامر بن لؤي. Amir b. Luey oğullarının antlaşmalısı Amr b. Avf عقبة بن عمر الأنصاري. Ukbe b. Amr el-Ensarİ عامر بن ربيعة العنزي. Amir b. Rabia el-Anezİ عاصم بن ثابت الأنصاري.
Asım b. Sabit el-Ensarİ عويم بن ساعدة الأنصاري. Uyeym b. Saide el-Ensarİ عتبان بن مالك الأنصاري. Itban b. Malik el-Ensarİ قدامة بن مظعون. Kudame b. Maz'un قتادة بن النعمان الأنصاري. Katade b. en-Nu'man el-Ensari معاذ بن عمرو بن الجموح. Muaz b. Amr b. el-Cemuh معوذ بن عفراء وأخوه. Muawiz b. Afra مالك بن ربيعة أبو أسيد الأنصاري. Onun kardeşi Malik b. Rabia Ebu Useyd el-Ensari مرارة بن الربيع الأنصاري.
Murare b. er-Rabi el-Ensari معن بن عدي الأنصاري. Ma'n b. Adiy el-Ensari مسطح بن أثاثة بن عباد المطلب بن عبد مناف. Mistah b. Usase b. Abbad b. el-Muttalib b. Abdi Menaf مقداد بن عمرو الكندي، حليف بني زهرة. Zühre oğullarının antlaşmalısı Mikdad b. Amr el-Kindi هلال بن أمية الأنصاري Hilal b. Umeyye el-Ensari رضي الله عنهم. Radıyallahu an hum "el-Cami adlı eserinde Bedir'e katılanlardan adı verilenlerin isimleri" Maksat bu eserde adı verilmeyenlerin dışarıda tutulması ile hiçbir şekilde el-Cami'de sözü edilmeyenlerdir. el-Cami'den kasıt bu kitaptır. Adı verilenlerden kasıt ise ondan yahut da başkasından gelen bir rivayette sözü edilerek Bedir'de bulunduğu belirtilenlerdir. Yoksa onun Bedir'e katıldığı belirtilmeden sadece anılmış olması değildir. Böylelikle Ebu Ubeyde b. el-Cerrah gibi kimselerin ismini niçin yazmadığı sorusu da cevaplandırılmış olur.. Çünkü Ebu Ubeyde'nin Bedir'e katıldığında ittifak vardır. Üstelik bu kitabın çeşitli yerlerinde de zikredilmiş bulunmaktadır. Ancak onun Bedir'de bulunduğuna dair açık bir ifade Buhari'de yer almamıştır.
"Nebi Muhammed b. Abdullah el-Haşimi (s.a.v.)" Derim ki: Öncelikle onu zikretmeye başlamış olması" teberruken ve adının anılmasının uğurlu görülmesindendir. Yoksa bu zaten kat'i olarak bilinen bir husustur.
