Sahîh-i Müslim 2484. Hadis

Ahmed Davudoğlu açıklaması: Resulullah {Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «O, yerini buldu.» buyurmakla «Ondan sadaka hükmü gitti ve bizel helâl oldu.» demek istemiştir. Hadis-i şerîf: «Kurban etini veya sair sadakalardan birini kabul eden fakir, onu satabilir, hattâ sadakayı veren kimsenin bile alması câizdir.» diyenlerin delilidir. Mâlikiler'den bâzıları: «Kurban etini alan kimsenin, onu satması caiz değildir.» demişlerdir. Hadîs-i şerif, bir illetten dolayı haram kılınan bir şey'in, o illet ortadan kalkınca tekrar helâl olacağına delildir. Bu kaaide mecellede: «Mâni zail oldukta, memnu avdet eder.» şeklinde hulâsa edilmiştir. Buna usûl-i fıkıh ilminde «in'ikas-i İllet» denilir. Yâni illetin şartı, aksine dönmektir. İllet kalkınca hüküm de kalkar. Zîrâ böyle olmasa illet illet olamaz. İn'ikâs: Nefî ve illet taraflarında telâzüm hâsıl olmaktır. Delil böyle değildir. Onda, inikas şart kılınmaz. Çünkü delilin bulunmaması medlulün de bulunmamasını istilzam etmez. Yine bu hadis âzatlı köle ve cariyelere sadakanın helâl olduğuna delildir. Çünkü Hz. Cüveyriye, Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve $ellem)'in âzatlı cariyelerinden idi.