Abdurrahman b. Ganm el-Eş'arî aslen Yemenli olup Hz. Peygamber hayattayken dünyaya geldi. Babası Ganm, Ebû Mûsâ el-Eş'arî ile birlikte hicret etmiş bir sahâbîdir. Kendisinin sahâbî olup olmadığı ise tartışmalıdır; bazı âlimler ona sahâbîlik nisbet ederken İclî onu tâbiîlerin büyük ve güvenilir isimleri arasında sayar.
Resûlullah, Muâz b. Cebel'i h. 10 / m. 631'de Yemen'e gönderdiğinde Abdurrahman ona eşlik etti ve fıkhı ondan öğrendi; bu yüzden Muâz'ın arkadaşı diye anılır. Hz. Ömer onu halka fıkıh öğretmesi için Şam'a gönderdi. Bir süre Filistin'de yaşadı, m. 684'te Mervân ile birlikte Mısır'a gitti; ancak asıl şöhretini Şam bölgesinde kazandı ve Filistin halkının şeyhi olarak tanındı. Zehebî de onu Şamlıların fıkhını temsil eden âlimlerden sayar.
Muâz b. Cebel, Ömer, Ebû Zer, Ebü'd-Derdâ ve Ebû Mâlik el-Eş'arî gibi sahâbîlerden rivayette bulundu. Oğlu Muhammed, Ebû İdrîs el-Havlânî, Mekhûl, Recâ b. Hayve, Şehr b. Havşeb ve Atıyye b. Kays ondan hadis aldı. İbn Sa'd onu güvenilir kabul eder. h. 78 / m. 697 yılında vefat etti.
Yaşadığı yerler: Hijaz, Syria.
Râvi adları senedden otomatik ayrıştırılmış, kimlik ve hayat bilgileri ricâl kaynaklarından (Itqan râvi profilleri, muslimscholars.info) eşleştirilerek eklenmiştir; eşleşmeyen yazımlar ayrı kayıt olarak kalabilir.