Bu ayet Hafs Mushafı sırasına göre baştan 1159, sondan 5078. ayet; 7. sure ve A'raf Suresinin 205. ayetidir. A'raf Suresi 205. ayetinin kelime sayisi 16, harf sayısı 69 ve toplam ebced değeri ise 7184 olarak hesaplanmıştır. A'raf Suresinin toplam ebced değeri 1054938 olarak hesaplanmıştır. Ebced sayımlarında varsa ء Hemze harfi dahil olarak sayılmıştır. Bu sure المص hurufu mukatta harfleriyle başlamaktadır. Bu ayette ا (11) ل (9) م (2) ص (1) bulunuyor.
Arapça Metin
واذكر ربك في نفسك تضرعا وخيفة ودون الجهر من القول بالغدو والاصال ولا تكن من الغافلين
Bir önceki âyette Kur’an-ı Kerîm’i dinleme âdâbından söz edildikten sonra burada da zikir âdâbı özetlenmektedir. Sözlükte “bir şeyi kalple veya dil ile anma, hatırlama, akılda tutma” anlamına gelen zikir kelimesi, dinî bir terim olarak “Allah’ı anmak, hatırlamak, dilde ve gönülde tutmak, O’nu unutmamak, gaflet halinde olmamak” mânasında kullanılır; daha özel olarak Allah ismini ve esmâ-i hüsnâyı, “lâ ilâhe illallah” gibi diğer dinî ifade kalıplarını dilde tekrar etmeye de zikir denir. Tarikat ehlinin Allah’ın isimleriyle dinî mahiyetteki başka bazı kelime ve ibareleri belli zamanlarda ve belli sayılarda düzenli olarak dilde tekrar etmeleri de zikir kelimesiyle ifade edilir. Fakat Kur’an-ı Kerîm’de (Ra‘d 13:28; Nûr 24:37) ve hadislerde (Tirmizî, “Du‘â”, 4-8; İbn Mâce, “Edeb”, 53) zikir, genellikle herhangi bir zaman veya sayı belirlemeksizin, müminin dilinde Allah ismini ve zihninde Allah bilincini daima canlı tutmasını ve bu bilinçle yaşamasını ifade eder. Konumuz olan âyette Allah’ı dil ile zikrederken aynı zamanda ruhen de zikir halinde olmak, kulluk şuuru ve edebiyle, Allah’a saygıdan dolayı ürpererek yakarış hali içinde O’nu zikretmek gerektiği belirtilmektedir. Konuyu bütün yönleriyle büyük bir vukufla inceleyen Gazzâlî (İhyâ’, I, 293-304), zikrin bütün ibadetlerin en yücesi ve en faydalısı olduğunu, fakat bu özelliği taşıyabilmesi için zikreden kişinin kalbinde ünsiyet (kendini Allah ile beraber bilme) ve sevgi duygusunun bulunması gerektiğini ifade etmekte; böyle bir ruhî halin eşlik etmediği, sadece dilde kalan zikrin insanın mânevî hayatına ve ahlâkî gelişmesine hiçbir katkıda bulunmadığını belirtmektedir. Nitekim âyetin sonundaki “Gafillerden olma!” uyarısı da bu hususa işaret etmektedir.
Mehmet Okuyan
İçinden yalvararak ve ürpererek, yüksek olmayan bir sesle sabah akşam (gündüz gece) Rabbini an ve habersizmiş gibi davrananlardan olma!
Benzer mesajlar: En‘âm 6:63; A‘râf 7:55-56.,Benzer mesaj bkz. İsrâ 17:110.
Bayraktar Bayraklı
Sen ey Peygamber, alçak gönüllülükle, korku ve duyarlık içinde, sesini yükseltmeden, sabah akşam kendi içinde Rabbini an ve sakın gafillerden biri olma![150]
1- Bütün benliğinle, kendinde.
2- Allah'ın yüceliği karşısında küçülerek, basitliğinin, muhtaçlığının bilincinde olarak, acziyetini ifade ederek tevazu üstüne tevazu göstererek istekte bulunmak. 3- Daima, her zaman, sürekli.
Ahmet Akgül
(Habibim!) Sabah ve akşam (gafletle değil huzurla), içinden (tevazu ile) yalvararak ve korku duyarak, biraz aşikâre bir sesle Rabbini zikret ve gafillerden olma.
“İçinden, yalvara yakara, korka korka, alçak bir sesle, gündüzün ilk ve son saatlerinde Rabbini zikre, şükre devam et, ibadet et, dinini ve şeriatını anlat. Gafillerden olma.”
Rabbini gönülden yalvararak (Allah'ın yüceliği karşısında eğilerek), ürperti ve duyarlılık içinde (acziyetini ifade ederek), sesini yükseltmeden sabah akşam (her zaman) zikret ve sakın umursamaz kimselerden olma!
Rabbini kendi içinde saygıyla, hürmet ile ve korkarak, sabah akşam yüksek sesle olmamak kaydı ile sözlü olarak an. Sakın ola ki Rabbinden habersizlerden olma.
Ve sen, ey hakîkat yolunun yolcusu; gönlünün tâ derinliklerinde, engin bir tevazu ile boyun büküp yalvararak ve O’nun ihtişâm ve azameti karşısında titreyip ürpererek, fakat kendini bilmezlerin yaptığı gibi bağırıp çağırmadan, sesini yükseltmeden, gece gündüz Rabb’ini an ve sakın kibrin ve zevk-ü sefanın pençesine düşerek Rabb’ini unutan gâfillerden olma!
Akşam Vakitleri (İkindi ve Akşam) ve Sabah Erken Vakitler, gizlice / korkarak ve boyun eğerek, Söz’den Cehrî / Yüksek Sesli olmaksızın kendi içinde rabbini an!
Gâfiller’den olma!
Daḫı ẕikr eyle Tañrı Ta‘ālā[yı] nefsüñde miskinlig‐ile ve ḳorḳu‐y‐ıla. Daḫıbir kelām söyle ki ḳatı sır olmaya, ḳatı cehr olmaya ḳuşluḳlarda ve aḫşām‐larda. Daḫı olma ġāfillerden.