İbn Battal şöyle der: "Şayi' mülkiyette (iştirak halinde mülkiyet) olan bütün mallarda, ortağı diğer ortağa mal satması caizdir. Ortak, sanki üçüncü bir şahsa satıyor gibi değerlendirilir. Ortak, üçüncü şahsa satarsa, diğer ortağın şüf'a hakkı vardır. Eğer ortağa satarsa, şüf'a hakkı ortadan kalkar." Başka bir alim şöyle demiştir: "Konu başlığı, ortağın diğer bir ortağa mal satmasının hükmüyle ilgilidir. Burada ortağı, şüf'a hakkı bulunan malı, diğer ortağa satmaya teşvik etmek amaçlanmıştır. Eğer başkasına satarsa diğer ortağın, söz konusu malı zorla (kanuni hak olarak) alma hakkı vardır.
باب: بيع الأرض والدور والعروض مشاعا غير مقسوم. 97. İŞTİRAK HALİNDE MÜLKİYETTE BULUNAN ARAZİ, EV VE DİĞER MALLARIN TAKSiM EDİLMEDEN SATILMASI حدثنا محمد بن محبوب: حدثنا عبد الواحد: حدثنا معمر، عن الزهري، عن أبي سلمة بن عبد الرحمن، عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما قال: قضى النبي صلى الله عليه وسلم بالشفعة في كل مال لم يقسم، فإذا وقعت الحدود، وصرفت الطرق، فلا شفعة.حدثنا مسدد: حدثنا عبد الواحد: بهذا، وقال: في كل ما لم يقسم.
تابعه هشام، عن معمر، قال عبد الرزاق: في كل مال. رواه عبد الرحمن بن إسحاق، عن الزهري. Konu başlığı, fuzuli satışı (yetkisiz temsilcinin satışı) ile ilişkilidir. Buhari bu tür satışın caiz olduğu görüşüne meyletmiştir. Buna delil olarak da, yukarıdaki üç arkadaşın mağarada kapalı kalmaları kıssasını zikretmiştir. Bu konuyla ilgili açıklamalar Nebilerin kıssaları bölümünde yer alacaktır.
Bu olaydaki delil getirilen kısım, işverenin, işçi adına yaptığı ekim, satım ve bedeliyle sığır ve çoban satın alması gibi onun rızasını almadan yaptığı tasarruflardır. İşveren onun malını işletip çoğaltınca işçi almış ve razı olmuştur. Tabii buradaki delil getirme, geçmiş ümmetIerin şeriatının bizim için de geçerli olduğu anlayışına dayanmaktadır. Oysa alimler çoğunluğu bunun aksi görüştedir. Bu konudaki görüş ayrılıkları meşhurdur.
Fakat bu olayı Hz. Nebi s.a.v. anlatıp, böyle davranan kişileri övdüğü için kabul görmüş ve "takriri sünnet" sayılmıştır. Eğer yapılan fiiller caiz olmasaydı Resulullah (s.a.v.) mutlaka bunları beyan ederdi. Işte sadece geçmiş ümmetIerin şeriatı olma sebebiyle değil de, Hz. Nebi'in kabulü olduğu için bu olayla delil getirilebilir. KİTABU’L BUYU’ EK SAYFA – 1016-2 باب: الشراء والبيع مع المشركين وأهل الحرب.
99. MÜŞRİKLERLE VE SAVAŞ HALİNDE BULUNULAN DÜŞMANLA ALIM SATIMDA BULUNMAK حدثنا أبو النعمان: حدثنا معتمر بن سليمان، عن أبيه، عن أبي عثمان، عن عبد الرحمن بن أبي بكر رضي الله عنهما قال: كنا مع النبي صلى الله عليه وسلم، ثم جاء رجل مشرك مشعان طويل، بغنم يسوقها، فقال النبي صلى الله عليه وسلم: (بيعا أم عطية؟ أو قال: هبة). قال: لا، بل بيع، فاشترى منه شاة. İbn Battal şöyle der: "Kafirlerle alış veriş yapmak caizdir. Sadece Müslümanlarla savaşan kimseler yapılan bu alış verişten Müslümanlara karşı yarar sağlayacaksa bu caiz değildir." Alimler, malının çoğu haram olan bir kimse ile alım satırnda bulunma konusunda görüş ayrılığı içindedir.
Caiz olduğu görüşünde olanlar, Hz. Nebi'in müşriğe, "Satılık mı, hibe mi?" sözünü delil getirmiştir. Bu hadis, kafirin yaptığı satımın caiz olduğunu, elindeki malın onun mülkiyetinde olduğunu göstermektedir. Yine, kafirden hediye almanın caiz olduğu anlamına da gelmektedir. "Hibe" bölümünde, müşriklerin verdiği hediye hakkında açıklama yapılacaktır.
