Ebû Ca'fer, Ebû Muhammed, Ebû Hâşim, Ebû İshâk · Sahâbî, Ca'fer-i Tayyâr'ın oğlu
Abdullah b. Ca'fer b. Ebû Tâlib b. Abdülmuttalib b. Hâşim b. Abdümenâf b. Kusay b. Kilâb b. Mürre b. Ka'b b. Lüey b. Gâlib b. Fihr b. Mâlik
Ebû Ca'fer Abdullah b. Ca'fer b. Ebû Tâlib, Hz. Ali'nin yeğeni ve Mûte'de şehit düşen Ca'fer-i Tayyâr'ın oğludur. Annesi Esmâ bint Umeys'tir; Esmâ daha sonra önce Hz. Ebû Bekir, ardından Hz. Ali ile evlenmiştir. Anne babası Habeşistan'a hicret ettiği sırada orada dünyaya geldi ve Habeşistan'da doğan ilk sahâbî oldu.
Yedi yaşlarındayken Hz. Peygamber'e biat etti. Resûlullah'ı gören ve onun sohbetinde bulunan Hâşimoğulları'nın sonuncusu olarak anılır. Hz. Ali'nin hilâfeti döneminde Cemel ve Sıffîn savaşlarına onun yanında katıldı. Hz. Hüseyin'e Kûfelilerin davetine uymamasını tavsiye etti; iki oğlu Kerbelâ'da Hz. Hüseyin'le birlikte şehit düştü.
Olağanüstü cömertliğiyle tanınır; bu yüzden cömertlik denizi anlamında Bahrü'l-cûd ve cömertliğin kutbu anlamında Kutbü's-sehâ lakaplarıyla anılmıştır. Ahmed b. Hanbel'in Müsned'inde kendisinden yirmi üç hadis yer alır. Kâsım b. Muhammed, Urve b. Zübeyr ve Şa'bî ondan rivayette bulunanlar arasındadır. Vefatı için farklı tarihler verilse de tercih edilen görüşe göre h. 80 (m. 699) yılında Medine'de vefat etti.
Râvi adları senedden otomatik ayrıştırılmış; kimlik ve hayat bilgileri ricâl kaynaklarından (Itqan râvi profilleri, muslimscholars.info) eşleştirilerek eklenmiştir.