Bakara Suresi 41. Ayet

“Elinizdeki” ifadesinden maksat Tevrat, onu “tasdik edici” olan da Kur’an-ı Kerîm’dir. Kur’an’ın Tevrat’ı tasdik etmesinin anlamı, tevhid inancı, geçmiş peygamberlere iman, iyiliklerin yapılması, kötülüklerin terkedilmesi gibi Tevrat’ta yer alan temel öğretilerin Kur’an tarafından da tanınmasıdır. Bunun mantıkî sonucu, Kur’an’ın da Tevrat gibi Allah’tan geldiğini kabul edip ona inanmak olduğu için yahudiler ve özellikle kutsal kitabın muhtevası hakkında geniş bilgisi olan yahudi din bilginleri Kur’an’a inanmaya, böylece müslüman olmaya davet edilmekte; Kur’an’ı herkesten önce alelacele inkâr etmek yerine, öğretilerinin kendi kutsal kitaplarıyla ne kadar uyuştuğunu iyi düşünmeleri gerektiğine işaret edilmektedir. Bunu yaptıklarında, müşrikler gibi hemen onu inkâr etmeyip, tam tersine, ellerindeki kutsal kitabı tasdik ettiği için vakit kaybetmeden ona inanıp müslüman olmaları gerektiğini anlayacaklardır. İbn Abbas’a nisbet edilen bir rivayete göre Medineli bazı yahudi bilginlerine fakir halktan hediyeler geliyor, onlar bu hediyelerden mahrum kalacakları korkusuyla İslâm’ı kabul etmekten kaçınıyorlardı (Râzî, III, 42). Ancak tefsirlerin çoğunda yer alan daha genel bir açıklamaya göre âyette yahudilerden, nimetlerin en büyüğü olan hak dini reddedip âhiret kurtuluşundan mahrum kalma pahasına, bunlarla mukayese edildiğinde hiçbir değer ve anlam ifade etmeyen dünya malı, dünyevî mevki ve itibar peşinde koşmamaları istenmektedir. Ayrıca “Âyetlerimi az bir karşılık ile satmayın” meâlindeki ifade, Allah’ın yüce ve kutsal kitabını ve dinini kişisel ve maddî çıkarlar için kullanıp yanlış yorumlayanlara, haramları helâl, helâlleri haram göstermeye kalkışanlara karşı kesin bir uyarıdır. Bazı bilginler, âyetin söz konusu bölümüne dayanarak, Kur’an öğretme karşılığında para almanın câiz olmadığını ileri sürmüşlerse de bu para, Kur’an’ın değil, harcanan emek ve zamanın bedeli olduğu için, İslâm bilginlerinin çoğu bu görüşe itibar etmemişlerdir (genişbilgi için bk. Ateş, I, 155-156; İbn Âşûr, I, 467-469). İbadet olan fiillere karşılık ücret almak câiz olmamakla beraber bu hüküm konumuz olan âyetten çıkarılmış değildir.

1- Gerçeği yalanlayan, yok sayan nankörlerin.  

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2:89, 91, 97, 101; 3:81; 4:47; 5:48; 6:92; 35:31; 46:12, 30; el-Müfredât.  

Kuran, Yahudilerden çok sık söz eder. Allah, Muhammed'i izleyenlerin yüzyıllar sonra aynı hataya düşeceğini biliyordu. Kuran, tarihi, aynı hataları tekrar etmememiz için bize aktarır. Ne yazık ki Muhammed'e yakıştırılan sözleri Kuran'a eş koşanlar aynı hataları işlediler. Örneğin, şu ayetleri, günümüz müslümanlarının inanç ve pratikleriyle karşılaştırarak inceleyiniz: 2:48; 2:67-71; 2:80; 3:24; 9:31. Kuran, ölüler için değil, diriler için gönderildi (36:70). Bu nedenle Kuran'da aktarılan geçmiş toplumlara yönelik eleştirilere biz de muhatabız.  

[3] Ehl-i Kitaba hitaptır: Nâzil olan kitaplarda enbiyaya en evvel iman etmek lâzım iken ilk kâfirlerden olmayın; Ehl-i Kitabın birincisi olun.[4] Tevrat'ta Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmin nuût-u şerifesini beyan eden âyetleri, dünya huzuzatına, hasis menfaatler uğurunda değişmeyin. Fehvay-ı Kitap mucibince bu âyet-i celîle Ummet-i Muhammediyeye şâmil olur.  

1 Musaddık: Tasdik eden, doğrulayan, doğrultan, doğrusunu söyleyen demektir. Tasdik kelimesi Türkçede “onaylayan” anlamında kullanıldığı için, tercümede bu kelime kullanılmamıştır. Buna göre (مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ) ifâdesi: a- Kur’an, kendisinden önceki kitaplardan ve Peygamberlerden bahsederek onların asıllarının meşruluğunu yani, uyduruk şeyler olmadığını ortaya koymuştur. b- Kur’an, kendisinden önceki kitaplar ve Peygamberlerin, daha sonra insanlar tarafından bozulan dinlerinin doğrusunu getirmiştir. Yani Kur’an, “kutsal kitaplar”dır diye piyasada dolaşan, aslı bozulmuş Tevrat veya İncil diye uydurulmuş kitapları onaylamak, onların gerçek olduğunu ifâde etmek için gönderilmemiştir.2 Yani; Allah adına verdiğiniz sözü, âhirete göre ucuz olan dünyalıklara değişmeyin.3 Bu ifadeden, Allah’ın ayetlerinin yüksek fiatlarla satılabileceği asla anlaşılmamalıdır.  

[85] Zımnen: Vahyi yaşanacak mutluluk formülü değil de, pazarlanacak bir “mal” gibi görmeyin! [86] Önceki âyetin sonuyla bağlantılı olarak: Allah’a teksif edilmiş kaygının bir ileri aşaması takvâdır.  

Maksat: Tevrat’ın asli şeklidir.  

[*] Kalîl = قليل, bir şeyin az olduğu veya kalıcı olmadığı anlamına gelir (Mekâyîs).  

(26) Tevrat’ı doğrulayan Kur’ân.(27) Âyetlerimi dünya menfaatine feda etmeyin. Çünkü dünya menfaati, ne kadar büyük gözükse de, ebedî âhiret âleminin yanında pek küçük kalır. Bk. 4:77, 9:38, 13:26.